аблу́шчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. аблу́шчыцца аблу́шчацца
Прошлы час
м. аблу́шчыўся аблу́шчыліся
ж. аблу́шчылася
н. аблу́шчылася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аблу́шчыцца сов. облу́щиться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблу́шчыцца, ‑шчыцца; зак.

Тое, што і аблузацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблу́шчвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да аблушчыцца.

2. Зал. да аблушчваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблу́шчвацца несов., возвр., страд. облу́щиваться; см. аблу́шчыцца, аблу́шчыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)