абжыра́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абжыра́юся абжыра́емся
2-я ас. абжыра́ешся абжыра́ецеся
3-я ас. абжыра́ецца абжыра́юцца
Прошлы час
м. абжыра́ўся абжыра́ліся
ж. абжыра́лася
н. абжыра́лася
Загадны лад
2-я ас. абжыра́йся абжыра́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час абжыра́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абжыра́цца несов., прост., груб. обжира́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абжыра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да абжэрціся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абжыра́цца груб. sich überfréssen* (чым-н. an D), sich (D) den Bauch voll schlágen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

обжира́ться прост. абжыра́цца, аб’яда́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

überfréssen*

~, sich разм. аб’яда́цца, абжыра́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przeżerać się

незак. разм. абжырацца, аб’ядацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obżerać się

незак. вульг. абжырацца; есці як не ў сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)