Verbum

анлайнавы слоўнік

абдзяля́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абдзяля́ць несов.

1. (лишать) обделя́ть;

2. наделя́ть, оделя́ть;

1-2 см. абдзялі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абдзяля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да абдзяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзялі́ць, -дзялю́, -дзе́ліш, -дзе́ліць; -дзе́лены; зак., каго-што.

1. Нічога не даць ці даць менш, чым іншым, дзелячы ці размяркоўваючы што-н.

Усіх надзяліў, а сябе абдзяліў.

Прырода абдзяліла яго ростам.

2. Надзяліць усіх (многіх) чым-н., даючы кожнаму яго долю.

А. дзяцей цукеркамі.

|| незак. абдзяля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е і абдзе́льваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абдзе́льванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обделя́ть несов. абдзяля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абдзе́льваць несов., см. абдзяля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абдзяля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да абдзяліцца.

2. Зал. да абдзяляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзяля́цца несов., страд. обделя́ться; наделя́ться, оделя́ться; см. абдзяля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

übervórteilen vt аблі́чваць; абва́жваць; абме́рваць; падма́нваць, ашу́кваць; абдзяля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

benáchteiligen vt рабі́ць шко́ду (каму-н.); абдзяля́ць;

benáchteiligt sein цярпе́ць стра́ты, быць пакрыўджаным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)