абгаро́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абгаро́джаны |
абгаро́джаная |
абгаро́джанае |
абгаро́джаныя |
| Р. |
абгаро́джанага |
абгаро́джанай
абгаро́джанае |
абгаро́джанага |
абгаро́джаных |
| Д. |
абгаро́джанаму |
абгаро́джанай |
абгаро́джанаму |
абгаро́джаным |
| В. |
абгаро́джаны (неадуш.)
абгаро́джанага (адуш.) |
абгаро́джаную |
абгаро́джанае |
абгаро́джаныя (неадуш.)
абгаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
абгаро́джаным |
абгаро́джанай
абгаро́джанаю |
абгаро́джаным |
абгаро́джанымі |
| М. |
абгаро́джаным |
абгаро́джанай |
абгаро́джаным |
абгаро́джаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абгаро́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абгаро́джаны |
абгаро́джаная |
абгаро́джанае |
абгаро́джаныя |
| Р. |
абгаро́джанага |
абгаро́джанай
абгаро́джанае |
абгаро́джанага |
абгаро́джаных |
| Д. |
абгаро́джанаму |
абгаро́джанай |
абгаро́джанаму |
абгаро́джаным |
| В. |
абгаро́джаны (неадуш.)
абгаро́джанага (адуш.) |
абгаро́джаную |
абгаро́джанае |
абгаро́джаныя (неадуш.)
абгаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
абгаро́джаным |
абгаро́джанай
абгаро́джанаю |
абгаро́джаным |
абгаро́джанымі |
| М. |
абгаро́джаным |
абгаро́джанай |
абгаро́джаным |
абгаро́джаных |
Кароткая форма: абгаро́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абгаро́джаны огоро́женный; обнесённый огра́дой
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абгаро́джаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абгарадзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чэк², -а, м.
Участак поля з пасевамі рысу, абгароджаны землянымі валікамі для затрымкі вады.
Рысавыя чэкі.
|| прым. чэ́кавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
агаро́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Абгароджаны кавалачак зямлі каля сядзібы, дзе садзяць кветкі, сеюць расаду; кветнік.
|| прым. агаро́дчыкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
обгоро́женный абгаро́джаны, агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
огоро́женный абгаро́джаны, агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Лява́да ’луг, абгароджаны для пашы жывёлы’ (Нас.), ’пастаўнік у полі, лесе’ (Бяльк.; ветк., Яшк.). Да ліва́да (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
паліса́днік, ‑у, м.
Невялікі абгароджаны кветнік, садок перад домам. Пад акном Алесевай хаты, у маленькім палісадніку, летам цвілі ружы і вяргіні. Хведаровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)