абвя́звацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абвя́зваюся абвя́зваемся
2-я ас. абвя́зваешся абвя́зваецеся
3-я ас. абвя́зваецца абвя́зваюцца
Прошлы час
м. абвя́зваўся абвя́зваліся
ж. абвя́звалася
н. абвя́звалася
Загадны лад
2-я ас. абвя́звайся абвя́звайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час абвя́зваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абвя́звацца несов.

1. обвя́зываться; (завязывать, надевать на себя — ещё) повя́зываться; см. абвяза́цца;

2. страд. обвя́зываться; повя́зываться; см. абвя́зваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абвя́звацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абвязацца.

2. Зал. да абвязваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвяза́ць, -вяжу́, -вя́жаш, -вя́жа; -вяжы́; -вя́заны; зак.

1. каго-што. Абгарнуць, абкруціць чым-н., звязаўшы канцы або замацаваўшы вяроўкай і пад.

А. хворую нагу.

А. яблыню на зіму.

2. Звязаць, каб змацаваць што-н.

3. што. Зрабіць надвязку па краях чаго-н.

А. каўнерык каляровай ніткай.

А. ручнік карункамі.

|| незак. абвя́зваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. абвяза́цца, -вяжу́ся, -вя́жашся, -вя́жацца; -вяжы́ся (да 1 знач.); незак. абвя́звацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. абвя́зка, -і, ДМ -зцы, ж. і абвя́званне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обвя́зываться

1. абвя́звацца;

2. страд. абвя́звацца; перавя́звацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

повя́зываться

1. (передником) падпяра́звацца; (обвязываться) абвя́звацца;

повя́зываться платко́м завя́зваць ху́стку, абвя́звацца ху́сткай;

2. страд. завя́звацца; абвя́звацца; падпяра́звацца; см. повя́зывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)