абвява́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абвява́юся абвява́емся
2-я ас. абвява́ешся абвява́ецеся
3-я ас. абвява́ецца абвява́юцца
Прошлы час
м. абвява́ўся абвява́ліся
ж. абвява́лася
н. абвява́лася
Загадны лад
2-я ас. абвява́йся абвява́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час абвява́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абвява́цца несов., страд. обвева́ться, овева́ться, ове́иваться; обдува́ться; см. абвява́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абвява́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да абвяваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обвева́ться страд. абвява́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

овева́ться страд. абвява́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абве́йвацца несов., страд.

1. с.-х. обве́иваться;

2. см. абвява́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обдува́ться несов., страд. абвява́цца, абдзіма́цца; абдзьму́хвацца; см. обдува́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)