абву́глены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абву́глены абву́гленая абву́гленае абву́гленыя
Р. абву́гленага абву́гленай
абву́гленае		 абву́гленага абву́гленых
Д. абву́гленаму абву́гленай абву́гленаму абву́гленым
В. абву́глены (неадуш.)
абву́гленага (адуш.)		 абву́гленую абву́гленае абву́гленыя (неадуш.)
абву́гленых (адуш.)
Т. абву́гленым абву́гленай
абву́гленаю		 абву́гленым абву́гленымі
М. абву́гленым абву́гленай абву́гленым абву́гленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абву́глены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абву́глены абву́гленая абву́гленае абву́гленыя
Р. абву́гленага абву́гленай
абву́гленае		 абву́гленага абву́гленых
Д. абву́гленаму абву́гленай абву́гленаму абву́гленым
В. абву́глены (неадуш.)
абву́гленага (адуш.)		 абву́гленую абву́гленае абву́гленыя (неадуш.)
абву́гленых (адуш.)
Т. абву́гленым абву́гленай
абву́гленаю		 абву́гленым абву́гленымі
М. абву́гленым абву́гленай абву́гленым абву́гленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абву́глены обу́гленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абву́глены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абву́глены абву́гленая абву́гленае абву́гленыя
Р. абву́гленага абву́гленай
абву́гленае		 абву́гленага абву́гленых
Д. абву́гленаму абву́гленай абву́гленаму абву́гленым
В. абву́глены (неадуш.)
абву́гленага (адуш.)		 абву́гленую абву́гленае абву́гленыя (неадуш.)
абву́гленых (адуш.)
Т. абву́гленым абву́гленай
абву́гленаю		 абву́гленым абву́гленымі
М. абву́гленым абву́гленай абву́гленым абву́гленых

Кароткая форма: абву́глена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абву́глены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвугліць.

2. у знач. прым. Абпалены зверху. Абвугленыя сцены. □ Печы стаялі пасярод абвугленых недагарэўшых галавешак. Галавач. Чорныя пальцы абвугленых дрэў у твар мне крычалі: «Нашто пакідаеш?» Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абву́глены verkóhlt, karbonisíert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асма́лены (áb)geséngt; verkóhlt (абвуглены)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

карбана́да

(ісп. carbonado = абвуглены, ад лац. carbo = вугаль)

тонказярністая, часам порыстая разнавіднасць алмазу, шырока выкарыстоўваецца ў тэхніцы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

char

I [tʃɑ:r]

1.

v.

1) спа́льваць (на вуго́льле)

2) абпа́льваць, абву́гліваць, абсма́льваць

3) абгарэ́ць, абсмалі́цца, абву́глі́цца

charred — абгарэ́лы, абсма́лены, абву́глены

2.

n.

1) абгарэ́лае, абпа́ленае рэ́чыва

2) вуго́льле n.

II [tʃɑ:r]

1.

n., esp. Brit.

1) служа́нка f., ха́тняя рабо́тніца

2) падзённая ха́тняя рабо́та

2.

v.

падзёньнічаць; прыслуго́ўваць

III [tʃɑ:r]

n.

руча́йная стро́нга

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)