абво́страны, -ая, -ае.

1. Пра рысы твару: завостраны, схуднелы.

Твар з абвостранымі скуламі.

2. Больш востры, чым звычайна, павышаны, узмоцнены.

А. слых.

3. Напружаны, непрыязны.

Абвостраныя сямейныя адносіны.

|| наз. абво́странасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абво́страны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абво́страны абво́страная абво́странае абво́страныя
Р. абво́странага абво́странай
абво́странае		 абво́странага абво́страных
Д. абво́странаму абво́странай абво́странаму абво́страным
В. абво́страны (неадуш.)
абво́странага (адуш.)		 абво́страную абво́странае абво́страныя (неадуш.)
абво́страных (адуш.)
Т. абво́страным абво́странай
абво́странаю		 абво́страным абво́странымі
М. абво́страным абво́странай абво́страным абво́страных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абво́страны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абво́страны абво́страная абво́странае абво́страныя
Р. абво́странага абво́странай
абво́странае		 абво́странага абво́страных
Д. абво́странаму абво́странай абво́странаму абво́страным
В. абво́страны (неадуш.)
абво́странага (адуш.)		 абво́страную абво́странае абво́страныя (неадуш.)
абво́страных (адуш.)
Т. абво́страным абво́странай
абво́странаю		 абво́страным абво́странымі
М. абво́страным абво́странай абво́страным абво́страных

Кароткая форма: абво́страна.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абво́страны обострённый; накалённый; изощрённый; см. абвастры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абво́страны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвастрыць.

2. у знач. прым. Пра рысы твару — завостраны, з адзнакамі схуднеласці.

3. у знач. прым. Больш востры, чым звычайна; павышаны, узмоцнены (пра пачуцці, успрыманні і пад.). Абвостраны слых.

4. у знач. прым. Жорсткі, напружаны (аб якіх‑н. адносінах, супярэчнасцях). Абвостраная барацьба. Абвостраныя класавыя супярэчнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абво́страны

1. zúgespitzt, verschärft;

2. (пра пачуцці) verschärft, erhöht;

3. (жорсткі, напружаны) gespánnt, verschléchtert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

изощрённый вы́танчаны; абво́страны; разві́ты; даскана́лы; рафінава́ны;

изощрённый ум даскана́лы ро́зум;

изощрённый слух разві́ты (абво́страны) слых.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абво́странасць ж. обострённость; накалённость; изощрённость; см. абво́страны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

obostrzony

абвостраны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

обострённый прич., прил. абво́страны;

обострённый интере́с абво́страная ціка́васць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)