абвалава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абвалава́ны |
абвалава́ная |
абвалава́нае |
абвалава́ныя |
| Р. |
абвалава́нага |
абвалава́най
абвалава́нае |
абвалава́нага |
абвалава́ных |
| Д. |
абвалава́наму |
абвалава́най |
абвалава́наму |
абвалава́ным |
| В. |
абвалава́ны (неадуш.)
абвалава́нага (адуш.) |
абвалава́ную |
абвалава́нае |
абвалава́ныя (неадуш.)
абвалава́ных (адуш.) |
| Т. |
абвалава́ным |
абвалава́най
абвалава́наю |
абвалава́ным |
абвалава́нымі |
| М. |
абвалава́ным |
абвалава́най |
абвалава́ным |
абвалава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абвалава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абвалава́ны |
абвалава́ная |
абвалава́нае |
абвалава́ныя |
| Р. |
абвалава́нага |
абвалава́най
абвалава́нае |
абвалава́нага |
абвалава́ных |
| Д. |
абвалава́наму |
абвалава́най |
абвалава́наму |
абвалава́ным |
| В. |
абвалава́ны (неадуш.)
абвалава́нага (адуш.) |
абвалава́ную |
абвалава́нае |
абвалава́ныя (неадуш.)
абвалава́ных (адуш.) |
| Т. |
абвалава́ным |
абвалава́най
абвалава́наю |
абвалава́ным |
абвалава́нымі |
| М. |
абвалава́ным |
абвалава́най |
абвалава́ным |
абвалава́ных |
Кароткая форма: абвалава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абвалава́ны спец. обвало́ванный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абвалава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абвалаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обвало́ванный абвалава́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАДА́НСКАЯ РАЎНІ́НА (ад лац. Padanis, назва р. По ў стараж. рымлян),
Падана-Венецыянская раўніна. На Пн Італіі, паміж Альпамі, Апенінамі і Адрыятычным м., пераважна ў бас. р. По. Уключае таксама Ламбардскую (на ПнЗ) і Венецыянскую (на У) нізіны. Даўж. каля 500 км, шыр. да 200 км. Паверхня пераважна плоская, паступова паніжаецца з 3 на У ад 300—400 м да ўзр. мора. П.р. — тэктанічны прагін, запоўнены тоўшчай алювію р. По і яе прытокаў, а таксама марскімі адкладамі. У цэнтры П.р. — гліністыя нізкія раўнінныя ўчасткі, па краях — пясчана-галечныя высокія раўнінныя ўчасткі. У нізоўі р. По асобныя ўчасткі ляжаць ніжэй узр. мора. Клімат пераходны ад субтрапічнага да ўмеранага. Сярэдняя т-ра студз. 0—4 °C, ліп. 22—24 °C. Ападкаў 600—1000 мм за год. Рэкі бас. По, Адыджэ, Брэнта і інш. Частыя паводкі (асабліва вясной і восенню), для абароны ад якіх многія рэкі абвалаваны. Расліннасць трысняговых балот і тарфянікаў, асабліва ў дэльтавых раёнах. Сетка арашальных, асушальных і суднаходных каналаў. Густа заселена. Асн. с.-г. раён Італіі: пасевы пшаніцы, кукурузы, рысу. На П.р. — гарады Мілан, Турын, Венецыя, Балоння, Падуя.
т. 11, с. 484
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)