абапну́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абапну́ты абапну́тая абапну́тае абапну́тыя
Р. абапну́тага абапну́тай
абапну́тае		 абапну́тага абапну́тых
Д. абапну́таму абапну́тай абапну́таму абапну́тым
В. абапну́ты (неадуш.)
абапну́тага (адуш.)		 абапну́тую абапну́тае абапну́тыя (неадуш.)
абапну́тых (адуш.)
Т. абапну́тым абапну́тай
абапну́таю		 абапну́тым абапну́тымі
М. абапну́тым абапну́тай абапну́тым абапну́тых

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абапну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абапну́ты абапну́тая абапну́тае абапну́тыя
Р. абапну́тага абапну́тай
абапну́тае		 абапну́тага абапну́тых
Д. абапну́таму абапну́тай абапну́таму абапну́тым
В. абапну́ты (неадуш.)
абапну́тага (адуш.)		 абапну́тую абапну́тае абапну́тыя (неадуш.)
абапну́тых (адуш.)
Т. абапну́тым абапну́тай
абапну́таю		 абапну́тым абапну́тымі
М. абапну́тым абапну́тай абапну́тым абапну́тых

Кароткая форма: абапну́та.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абапну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. да абапнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)