памо́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памо́лаг |
памо́лагі |
| Р. |
памо́лага |
памо́лагаў |
| Д. |
памо́лагу |
памо́лагам |
| В. |
памо́лага |
памо́лагаў |
| Т. |
памо́лагам |
памо́лагамі |
| М. |
памо́лагу |
памо́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
памо́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памо́льшчык |
памо́льшчыкі |
| Р. |
памо́льшчыка |
памо́льшчыкаў |
| Д. |
памо́льшчыку |
памо́льшчыкам |
| В. |
памо́льшчыка |
памо́льшчыкаў |
| Т. |
памо́льшчыкам |
памо́льшчыкамі |
| М. |
памо́льшчыку |
памо́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пампаду́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пампаду́р |
пампаду́ры |
| Р. |
пампаду́ра |
пампаду́раў |
| Д. |
пампаду́ру |
пампаду́рам |
| В. |
пампаду́ра |
пампаду́раў |
| Т. |
пампаду́рам |
пампаду́рамі |
| М. |
пампаду́ру |
пампаду́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пампаду́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пампаду́рка |
пампаду́ркі |
| Р. |
пампаду́ркі |
пампаду́рак |
| Д. |
пампаду́рцы |
пампаду́ркам |
| В. |
пампаду́рку |
пампаду́рак |
| Т. |
пампаду́ркай пампаду́ркаю |
пампаду́ркамі |
| М. |
пампаду́рцы |
пампаду́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
панегіры́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
панегіры́стка |
панегіры́сткі |
| Р. |
панегіры́сткі |
панегіры́стак |
| Д. |
панегіры́стцы |
панегіры́сткам |
| В. |
панегіры́стку |
панегіры́стак |
| Т. |
панегіры́сткай панегіры́сткаю |
панегіры́сткамі |
| М. |
панегіры́стцы |
панегіры́стках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
па́ні
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́ні |
па́ні |
| Р. |
па́ні |
па́ні |
| Д. |
па́ні |
па́ні |
| В. |
па́ні |
па́ні |
| Т. |
па́ні |
па́ні |
| М. |
па́ні |
па́ні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пансіяне́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пансіяне́р |
пансіяне́ры |
| Р. |
пансіяне́ра |
пансіяне́раў |
| Д. |
пансіяне́ру |
пансіяне́рам |
| В. |
пансіяне́ра |
пансіяне́раў |
| Т. |
пансіяне́рам |
пансіяне́рамі |
| М. |
пансіяне́ру |
пансіяне́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пантамімі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пантамімі́ст |
пантамімі́сты |
| Р. |
пантамімі́ста |
пантамімі́стаў |
| Д. |
пантамімі́сту |
пантамімі́стам |
| В. |
пантамімі́ста |
пантамімі́стаў |
| Т. |
пантамімі́стам |
пантамімі́стамі |
| М. |
пантамімі́сце |
пантамімі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пантамімі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пантамімі́стка |
пантамімі́сткі |
| Р. |
пантамімі́сткі |
пантамімі́стак |
| Д. |
пантамімі́стцы |
пантамімі́сткам |
| В. |
пантамімі́стку |
пантамімі́стак |
| Т. |
пантамімі́сткай пантамімі́сткаю |
пантамімі́сткамі |
| М. |
пантамімі́стцы |
пантамімі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
панта́ч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
панта́ч |
пантачы́ |
| Р. |
пантача́ |
пантачо́ў |
| Д. |
пантачу́ |
пантача́м |
| В. |
пантача́ |
пантачо́ў |
| Т. |
пантачо́м |
пантача́мі |
| М. |
пантачы́ |
пантача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)