святлосігна́л, ‑у, м.

Сігнал, які падаецца пры дапамозе святла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бястэ́кставы, ‑ая, ‑ае.

Пры якім няма тэксту. Бястэкставы малюнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыкляпа́цца, ‑аецца і ‑клеплецца; зак.

Прымацавацца пры дапамозе клёпкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысі́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пры сі ліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пузырко́вы, ‑ая, ‑ае.

Пры якім утвараюцца пузыркі. Пузырковы лішай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піктагра́фія, ‑і, ж.

Старажытная форма пісьма пры дапамозе піктаграм.

[Ад лац. pictus — маляўнічы і грэч. gráphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэтаскапі́я, ‑і, ж.

Праслухванне сэрца, лёгкіх пры дапамозе стэтаскопа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трыбаэлектры́чнасць, ‑і, ж.

З’ява ўзнікнення электрычных зарадаў пры трэнні.

[Ад грэч. tribos — трэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урэтраскапі́я, ‑і, ж.

Спец. Агляд урэтры пры дапамозе урэтраскопа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флекці́раваць, ‑руе; незак.

Спец. Утвараць формы пры дапамозе флексій.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)