пільнава́ць
1. охраня́ть, стере́чь, сторожи́ть, карау́лить;
2. карау́лить, подстерега́ть;
3. (глядеть за кем-л.) смотре́ть, присма́тривать, следи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пільнава́ць
1. охраня́ть, стере́чь, сторожи́ть, карау́лить;
2. карау́лить, подстерега́ть;
3. (глядеть за кем-л.) смотре́ть, присма́тривать, следи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Crebro victus erit, alium qui sternere quaerit
Той часта будзе прайграваць, хто імкнецца іншаму падставіць нагу.
Тот часто будет проигрывать, кто стремится другому подставить ногу.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
дыскваліфікава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны;
Пазбавіць (пазбаўляць) кваліфікацыі, права выконваць пэўную работу, удзельнічаць у спартыўных спаборніцтвах.
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ля́снуць, -ну, -неш, -не; -ні;
1.
2.
3. (1 і 2
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́лупіць, -плю, -піш, -піць; -плены;
1. што. З сілай выдраць.
2.
Вылупіць вочы (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́маразіць, -ражу, -разіш, -разіць; -ражаны;
1. што. Выстудзіць халодным паветрам, марозам.
2.
3. што. Вытрымліваючы на марозе, высушыць або выдаліць часцінкі вады.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́ратаваць, -тую, -туеш, -туе; -туй; -таваны;
1. Пазбавіць ад чаго
2. Захаваць у цэласці, зберагчы.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зво́льніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены;
Вызваліць ад выканання якіх
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
згры́зці, -зу́, -зе́ш, -зе́; -зём, -зяце́, -зу́ць; згры́з, -зла; згры́зены;
1. што. З’есці грызучы.
2. што. Сапсаваць грызучы.
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
і́масць, -і,
1. Форма ветлівага звароту да таго,
2. Пра жонку блізка знаёмага суразмоўцы (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)