паве́раны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
паве́раны |
паве́раныя |
| Р. |
паве́ранага |
паве́раных |
| Д. |
паве́ранаму |
паве́раным |
| В. |
паве́ранага |
паве́раных |
| Т. |
паве́раным |
паве́ранымі |
| М. |
паве́раным |
паве́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паво́зачны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
паво́зачны |
паво́зачныя |
| Р. |
паво́зачнага |
паво́зачных |
| Д. |
паво́зачнаму |
паво́зачным |
| В. |
паво́зачнага |
паво́зачных |
| Т. |
паво́зачным |
паво́зачнымі |
| М. |
паво́зачным |
паво́зачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
павы́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павы́тчык |
павы́тчыкі |
| Р. |
павы́тчыка |
павы́тчыкаў |
| Д. |
павы́тчыку |
павы́тчыкам |
| В. |
павы́тчыка |
павы́тчыкаў |
| Т. |
павы́тчыкам |
павы́тчыкамі |
| М. |
павы́тчыку |
павы́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паганя́ты
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
паганя́ты |
паганя́тыя |
| Р. |
паганя́тага |
паганя́тых |
| Д. |
паганя́таму |
паганя́тым |
| В. |
паганя́тага |
паганя́тых |
| Т. |
паганя́тым |
паганя́тымі |
| М. |
паганя́тым |
паганя́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пад’ё́мшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пад’ё́мшчык |
пад’ё́мшчыкі |
| Р. |
пад’ё́мшчыка |
пад’ё́мшчыкаў |
| Д. |
пад’ё́мшчыку |
пад’ё́мшчыкам |
| В. |
пад’ё́мшчыка |
пад’ё́мшчыкаў |
| Т. |
пад’ё́мшчыкам |
пад’ё́мшчыкамі |
| М. |
пад’ё́мшчыку |
пад’ё́мшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пад’я́зак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пад’я́зак |
пад’я́зкі |
| Р. |
пад’я́зка |
пад’я́зкаў |
| Д. |
пад’я́зку |
пад’я́зкам |
| В. |
пад’я́зка |
пад’я́зкаў |
| Т. |
пад’я́зкам |
пад’я́зкамі |
| М. |
пад’я́зку |
пад’я́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падабаро́нны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
падабаро́нны |
падабаро́нныя |
| Р. |
падабаро́ннага |
падабаро́нных |
| Д. |
падабаро́ннаму |
падабаро́нным |
| В. |
падабаро́ннага |
падабаро́нных |
| Т. |
падабаро́нным |
падабаро́ннымі |
| М. |
падабаро́нным |
падабаро́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падаве́ц
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падаве́ц |
падаўцы́ |
| Р. |
падаўца́ |
падаўцо́ў |
| Д. |
падаўцу́ |
падаўца́м |
| В. |
падаўца́ |
падаўцо́ў |
| Т. |
падаўцо́м |
падаўца́мі |
| М. |
падаўцу́ |
падаўца́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падапе́чны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
падапе́чны |
падапе́чныя |
| Р. |
падапе́чнага |
падапе́чных |
| Д. |
падапе́чнаму |
падапе́чным |
| В. |
падапе́чнага |
падапе́чных |
| Т. |
падапе́чным |
падапе́чнымі |
| М. |
падапе́чным |
падапе́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падаро́жнік
‘вандроўнік’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падаро́жнік |
падаро́жнікі |
| Р. |
падаро́жніка |
падаро́жнікаў |
| Д. |
падаро́жніку |
падаро́жнікам |
| В. |
падаро́жніка |
падаро́жнікаў |
| Т. |
падаро́жнікам |
падаро́жнікамі |
| М. |
падаро́жніку |
падаро́жніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)