аднатыпо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднатыповага. Аднатыповасць станкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азада́чанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан азадачанага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акасцяне́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан акасцянелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амара́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць амаральнага. Амаральнасць паводзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амо́рфнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць аморфнага; бясформеннасць; расплывістасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць вуглаватага. Вуглаватасць почырку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуграва́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць вуграватага. Вуграватасць скуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выно́слівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць вынослівага; стойкасць, загартаванасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высакаме́рнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць высакамернага. Шляхецкая высакамернасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высакамо́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць высакамоўнага. Высакамоўнасць стылю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)