verdúften vi (s)

1) выдыха́цца; разм. зніка́ць

2) (тс. ~, sich) разм. зніка́ць (пра чалавека);

verdúfte! зні́кні!, вымята́йся!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

veréisen

1. vt замаро́жваць, кансервава́ць замаро́жваннем

2. vi (s) абледзяне́ць, пакры́цца лёдам; замярза́ць (пра раку і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vergréisen vi (s)

1) мо́цна [разм. ду́жа] (са)ста́рыцца

2) станаві́цца старэ́чым (пра голас і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vertrócknen vi (s)

1) засыха́ць;

~ lássen* засушы́ць, вы́сушыць

2) высыха́ць, схудне́ць (пра чалавека)

3) перан. зачарсцве́ць, ачарсцве́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zerstréut a

1) раскі́даны (über A – па чым-н.)

2) рассе́яны, няўва́жлівы

3) фіз. рассе́яны (пра святло)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

jug

I [dʒʌg]

n.

збан, жбан -а́ m., збано́к -ка́ m.

II [dʒʌg]

1.

n.

цёхканьне n.

2.

v.i.

цёхкаць (пра салаўя́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

linger

[ˈlɪŋgər]

1.

v.i.

1) цягну́цца; заця́гвацца (пра хваро́бу); затры́мвацца

2) мару́дзіць; адця́гваць

2.

v.t.

расьця́гваць, праця́гваць

•

- linger away

- linger on

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

malign

[məˈlaɪn]

1.

v.t.

дрэ́нна выка́звацца пра каго́; паклёпнічаць

2.

adj.

1) злы; шко́дны

2) ненаві́сны, варо́жы

3) ве́льмі шко́дны; злая́касны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mortify

[ˈmɔrtəfaɪ]

v., -fied, -fying

1) прыні́зіць, пакры́ўдзіць; засаро́міць; зьнява́жыць

2) зьмярцьвя́ць, утаймо́ўваць (це́ла, жада́ньні)

3) зьмярцьве́ць (пра кле́тку, ча́стку це́ла)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nasal

[ˈneɪzəl]

1.

adj.

1) насавы́

nasal catarrh — насавы́ ка́тар

2) гугня́вы

3) Phon. насавы́ (пра гук)

2.

n.

насавы́ гук

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)