новазела́ндка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
новазела́ндка |
новазела́ндкі |
| Р. |
новазела́ндкі |
новазела́ндак |
| Д. |
новазела́ндцы |
новазела́ндкам |
| В. |
новазела́ндку |
новазела́ндак |
| Т. |
новазела́ндкай новазела́ндкаю |
новазела́ндкамі |
| М. |
новазела́ндцы |
новазела́ндках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нованаро́джаны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
нованаро́джаны |
нованаро́джаныя |
| Р. |
нованаро́джанага |
нованаро́джаных |
| Д. |
нованаро́джанаму |
нованаро́джаным |
| В. |
нованаро́джанага |
нованаро́джаных |
| Т. |
нованаро́джаным |
нованаро́джанымі |
| М. |
нованаро́джаным |
нованаро́джаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
но́венькі
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
но́венькі |
но́венькія |
| Р. |
но́венькага |
но́венькіх |
| Д. |
но́венькаму |
но́венькім |
| В. |
но́венькага |
но́венькіх |
| Т. |
но́венькім |
но́венькімі |
| М. |
но́венькім |
но́венькіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нувары́ш
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нувары́ш |
нуварышы́ |
| Р. |
нуварыша́ |
нуварышо́ў |
| Д. |
нуварышу́ |
нуварыша́м |
| В. |
нуварыша́ |
нуварышо́ў |
| Т. |
нуварышо́м |
нуварыша́мі |
| М. |
нуварышу́ |
нуварыша́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нумаро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нумаро́ўшчык |
нумаро́ўшчыкі |
| Р. |
нумаро́ўшчыка |
нумаро́ўшчыкаў |
| Д. |
нумаро́ўшчыку |
нумаро́ўшчыкам |
| В. |
нумаро́ўшчыка |
нумаро́ўшчыкаў |
| Т. |
нумаро́ўшчыкам |
нумаро́ўшчыкамі |
| М. |
нумаро́ўшчыку |
нумаро́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нэ́пманка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нэ́пманка |
нэ́пманкі |
| Р. |
нэ́пманкі |
нэ́пманак |
| Д. |
нэ́пманцы |
нэ́пманкам |
| В. |
нэ́пманку |
нэ́пманак |
| Т. |
нэ́пманкай нэ́пманкаю |
нэ́пманкамі |
| М. |
нэ́пманцы |
нэ́пманках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нябо́га
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нябо́га |
нябо́гі |
| Р. |
нябо́гі |
нябо́г |
| Д. |
нябо́зе |
нябо́гам |
| В. |
нябо́гу |
нябо́г |
| Т. |
нябо́гай нябо́гаю |
нябо́гамі |
| М. |
нябо́зе |
нябо́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няве́ра
‘чалавек’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
няве́ра |
няве́ры |
| Р. |
няве́ры |
няве́р |
| Д. |
няве́ру |
няве́рам |
| В. |
няве́ру |
няве́р |
| Т. |
няве́рам |
няве́рамі |
| М. |
няве́ру |
няве́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няве́руючая
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
няве́руючая |
няве́руючыя |
| Р. |
няве́руючай |
няве́руючых |
| Д. |
няве́руючай |
няве́руючым |
| В. |
няве́руючую |
няве́руючых |
| Т. |
няве́руючай няве́руючаю |
няве́руючымі |
| М. |
няве́руючай |
няве́руючых |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няве́руючы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
няве́руючы |
няве́руючыя |
| Р. |
няве́руючага |
няве́руючых |
| Д. |
няве́руючаму |
няве́руючым |
| В. |
няве́руючага |
няве́руючых |
| Т. |
няве́руючым |
няве́руючымі |
| М. |
няве́руючым |
няве́руючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)