зазямлі́ць, ‑зямлю, ‑земліш, ‑земліць;
Злучыць электрычную машыну, прыладу, радыёпрыёмнік і інш. з зямлёй
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зазямлі́ць, ‑зямлю, ‑земліш, ‑земліць;
Злучыць электрычную машыну, прыладу, радыёпрыёмнік і інш. з зямлёй
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
землечарпа́лка, ‑і,
Машына
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубро́ўка, ‑і,
1. Шматгадовая травяністая расліна сямейства злакаў (змяшчае кумарын і скарыстоўваецца
2. Гарэлка, настоеная на такой траве.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваго́нчык, ‑а,
1.
2. Памяшканне на колах
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лабрадары́т, ‑у,
Чорная або цёмна-шэрая горная парода, якая складаецца пераважна з лабрадору (выкарыстоўваецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лагагры́ф, ‑а,
Род шарады або загадкі,
[Ад грэч. lógos — слова і griphos — загадка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лядзя́нка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засту́пніцтва, ‑а,
Дзеянні заступніка, заступнікаў; абарона.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
захо́дніцтва, ‑а,
Грамадская плынь у Расіі ў 30–50‑я гады 19 ст., прадстаўнік якой, у адрозненне ад славянафілаў, адстойвалі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зво́дніцтва, ‑а,
1. Карыслівае пасрэдніцтва паміж мужчынам і жанчынай
2. Пляткарства, нагаворы.
3. Падбухторванне да якіх‑н. дрэнных учынкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)