бесперашко́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесперашкоднага; адсутнасць перашкод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспрынцыпо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць беспрынцыповага. Беспрынцыповасць паводзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абцяка́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць абцякальнага. Абцякальнасць формы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнавядо́масць, ‑і, ж.

Уласцівасць агульнавядомага. Агульнавядомасць факта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнадасту́пнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць агульнадаступнага. Агульнадаступнасць адукацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнаўжыва́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць агульнаўжывальнага. Агульнаўжывальнасць слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзеравяне́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан адзеравянелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзервяне́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан адзервянелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзі́нкавасць, ‑і, ж.

Уласцівасць адзінкавага. Адзінкавасць з’яў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаскладо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднаскладовага. Аднаскладовасць слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)