сто́йкі

1. разм. stndhaft, fest; wderstandsfähig (пра расліны і г. д.);

сто́йкі барацьбі́т ein ufrechter Kämpfer;

2. фіз., хім. stabl, beständig, stndfest

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

учэ́пісты

1. fsthaltend, fst(n)haftend; sich nklammernd; kltternd (пра расліны);

учэ́пістыя па́льцы Fnger [Hände] wie ein Schrubstock [wie iserne Klmmern];

2. (упарты, настойлівы) zäh, hrtnäckig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ча́хнуць

1. (траціць здароўе) dahnsiechen vi (s); dahnschwinden* vi (s);

ча́хнуць ад тугі́ vor Shnsucht verghen*;

2. (пра расліны) verkümmern vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чэ́знуць

1. (траціць здароўе) dahnsiechen vi (s); dahnschwinden* vi (s);

чэ́знуць ад тугі́ vor Shnsucht verghen*;

2. (пра расліны) verkümmern vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наці́на ж. бат.

1. разм. (сцябло агароднай расліны) Krut n -(e)s;

2. (травінка) Gräs¦chen n -s, -, Grshalm m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разгалінава́цца

1. (пра расліны) sich verzwigen;

2. (раздзяліцца на некалькі частак, напрамкаў і г. д.) sich gbeln, sich verzwigen, bzweigen vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

марне́ць

1. (пра чалавека) dahnsiechen vi (s); dahnschwinden* vi (s);

марне́ць ад тугі́ vor Shnsucht verghen*;

2. (пра расліны) verkümmern vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адмо́клы, ‑ая, ‑ае.

1. Які зрабіўся мяккім ад вільгаці, адсырэў, намок.

2. Які загінуў ад лішку вільгаці (пра расліны). [Жанчына], сагнуўшыся ледзь не да самай зямлі, нешта перакопвала жалезняком — як пасля даведаліся, адмоклы лён. Сачанка.

3. Які сапсаваўся, расклеіўся ад вільгаці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

караняпло́ды, ‑аў; адз. караняплод, ‑а, М ‑дзе, м.

1. Культурныя расліны (буракі, морква, бручка і пад.) з мясістым коранем, які скарыстоўваецца ў ежу, на корм жывёле і для тэхнічных мэт. Кармавыя караняплоды.

2. Патоўшчаныя карані гэтых раслін. Буйныя караняплоды. Скормліваць караняплоды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кулі́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кулісы (у 1 знач.). Кулісныя дзверы.

2. Які дзейнічае пры дапамозе кулісы (у 2 знач.). Кулісны механізм.

3. Які мае адносіны да кулісы (у 3 знач.). Кулісныя пасевы. // Прызначаны для куліс. Кулісныя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)