ду́жка ж.

1. уменьш. ду́жка;

2. грам., мат., тех. ско́бка;

○ квадра́тныя ду́жкі — квадра́тные ско́бки;

кру́глыя ду́жкі — кру́глые ско́бки;

фігу́рныя ду́жкі — фигу́рные ско́бки;

◊ раскры́ць ду́жкі — раскры́ть ско́бки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

склоне́ние

1. (действие) схіле́нне, -ння ср.;

2. физ., астр. схіле́нне, -ння ср.;

магни́тное склоне́ние магні́тнае схіле́нне;

у́гол склоне́ния ву́гал схіле́ння;

2. грам. склане́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Objékt n -(e)s, -e

1) аб’е́кт (у розн. знач): рэч, прадме́т

2) грам. дапаўне́нне, аб’е́кт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

reziprók a

1) узае́мны

2) матэм. адваро́тны;

~er Wert адваро́тная велічыня́, адваро́тны лік

3) грам. узае́мны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úntergeordnet a

1) (D) падпара́дкаваны, паднача́лены (каму-н.)

2) другара́дны, пабо́чны (пра значэнне)

3) грам. падпара́дкаваны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verkáppt a схава́ны, патае́мны, замаскірава́ны;

ein ~er Nébensatz грам. бяззлу́чнікавы дада́ны сказ;

~e Régungen скры́тыя жада́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кірава́нне н.

1. (кіраванне машынай) Lénkung f -, -en, Stéuerung f -, -en;

2. (кіраванне дзяржавай) Léitung f -, -en, Führung f -, -en;

3. грам. (кіраванне) Rektión f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ступе́нь

1. ж., в разн. знач. сте́пень;

с. майстэ́рства — сте́пень мастерства́;

у пэ́ўнай ~ні — в изве́стной сте́пени;

с. параўна́ння — грам. сте́пень сравне́ния;

звыча́йная с. — грам. положи́тельная сте́пень;

узве́сці ў с. — мат. возвести́ в сте́пень;

2. ж. (лестницы) ступе́нь, ступе́нька;

падыма́цца па ~нях — поднима́ться по ступе́нькам;

3. м., обл. (ноги) ступня́ ж.;

◊ ні ў яко́й ~ні — ни в како́й сте́пени

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Рако́мсе ’быццам, як быццам’ (Сержп. Грам.), ракама́сь ’так-сяк, абы-як’ (Касп.), параўн. ст.-бел. ркомо ’як быццам, нібы’ (Ст.-бел. лексікон), польск. rzekomo ’маўляў; як быццам’. Дзеепрыслоўе ад ракці́ ’сказаць’ (гл. рэ́кнуць); элемент се (сь) паходзіць са зваротнай формы займенніка *sę (сѧ), параўн. мов‑ся ён и прав ’як быццам бы’ (Нас.), або з указальнага займенніка *sь, параўн. вось (< о‑сь), гл. Карскі 2–3, 71. Гл. таксама ракама́ту.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сяка́ч 1 ’прылада для драбнення; разак’ (ТСБМ, Нас., Шымк. Собр., Сержп., Грам., Ласт., Варл., Касп., Шат.), сека́ч ’тс’ (ТС). Да сячы (гл.), сюды ж са значэннем ’лесаруб, дрывасек’ (Варл., Стан.), даць секачоў ’пакараць’ (Ян.).

Сяка́ч 2 ’дзік-самец’ (ТСБМ), сэка́ч ’дзікі кабан’ (стол., Нар. ск.). Да сячы (гл.), сячыся ’біцца’: із своім сечыса, рубайса, а з чужымі не мешайса (ТС), два вепры меж собою бьюцца, секуцца (Нас., БНТ, Загадкі).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)