Verbum

ábgewöhnen

1. vt адву́чваць

2. ~, sich;

(D) etw. адву́чваць сябе́ ад чаго́-н.; адвыка́ць;

ein Kind ~ адву́чваць дзіця́ ад грудзе́й

áblehnen vt

1) адмаўля́цца (ад чаго-н.); адхіля́ць (што-н.);

éinen Áuftrag ~ адхілі́ць зака́з

2) юрыд. адво́дзіць (абвінавачванне, суддзю, сведак)

Ábstand m -(e)s, -stände адле́гласць, дыста́нцыя, праме́жак;

von etw. (D) ~ néhmen* устрымо́ўвацца (ад чаго-н.);

~ hálten* вайск. трыма́ць дыста́нцыю

ánschmiegen, sich (an A)

1) прыціска́цца, тулі́цца (да чаго-н.), ла́шчыцца, тулі́цца (да каго-н.)

2) абляга́ць по́стаць (пра вопратку)

Ánweisung f -, -en

1) указа́нне, настаўле́нне; інстру́кцыя

2) пераво́д; о́рдэр

3) выдзяле́нне (чаго-н.)

4) камп. кама́нда (мова кіравання заданнем)

quittíeren vt, vi (über A) распі́свацца ў атрыма́нні (чаго-н.);

den Dienst ~ звальня́цца са слу́жбы;

sein Amt ~ пайсці́ з паса́ды

wéiden

1. vt

1) па́свіць

2) (an D) перан. дава́ць асало́ду

2. ~, sich (an D) атры́мліваць асало́ду (ад чаго-н.)

womít pron adv

1) чым; з чым

2) пераклад залежыць ад кіравання беларускага дзеяслова: ~ begínnen* wir? з чаго́ мы пачнём?