тыфо́ідны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да тыфоіду, выкліканы тыфоідам. Тыфоідная гарачка. // Які выклікае тыфоід. Тыфоідны мікроб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удыха́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ўдыху, удыхання. Удыхальныя рухі. // Які служыць, прызначаны для ўдыхання. Удыхальны клапан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цеплаёмісты, ‑ая, ‑ае.
Спец.
1. Які мае вялікую цеплаёмістасць.
2. Які патрабуе вялікіх затрат цяпла, паліва. Цеплаёмістыя прадпрыемствы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шклава́рны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да шкловарэння. Шклаварная вытворчасць. // Які прызначаецца, служыць для шкловарэння. Шклаварная печ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шліхавы́, ‑ая, ‑ое.
Спец. Які мае адносіны да шліху. Шліхавы аналіз. // Які з’яўляецца шліхам. Шліхавое золата. Шліхавая плаціна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шматсаста́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які складаецца з многіх частак, які вылучаецца складаным саставам, складанай канструкцыяй. Шматсастаўны раствор. Шматсастаўная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпро́тавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да шпротаў, належыць ім. Шпротавы промысел. // Які складаецца са шпротаў. Шпротавы касяк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эндаге́нны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які ўзнікае, дзейнічае ўнутры чаго‑н.; які тлумачыцца ўнутранымі прычынамі. Эндагеннае развіццё. Эндагенны працэс.
[Ад грэч. éndon — унутры і génos — род, нараджэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
букіні́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Чалавек, які займаецца купляй і продажам рэдкіх і старых кніг.
|| ж. букіні́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. букіні́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бу́ркі, -рак, адз. бу́рка, -і, ДМ -рцы, ж.
Абутак з фетру, сукна або з тонкага лямцу, які носіцца з галёшамі ці на скураной падэшве без іх.
|| прым. бу́рачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)