Verbum

erpréssen vt (bei D) вымага́ць, шантажы́раваць, дамага́цца (у каго-н. чаго-н.);

j-m Tränen ~ даво́дзіць каго́-н. да слёз

Überfluss m -es (in, an D) бага́цце, лі́шак (чаго-н.);

◊

im ~ schwímmen* пла́ваць [кача́цца] ні́бы сыр у ма́сле [у смята́не];

zum ~ звыш таго́

veránlagt a (zu D) схі́льны; здо́льны (да чаго-н.);

musikálisch ~ sein мець схі́льнасць [здо́льнасць] да му́зыкі;

gut [schlecht] ~ sein мець до́брыя [дрэ́нныя] здо́льнасці [схі́льнасці]

verstóßen*

1. vi (gegen A) (па)грашы́ць (супраць чаго-н.), паруша́ць (што-н.)

2. vt выганя́ць, адхіля́ць, вырака́цца (каго-н.)

Vórsorge f -

1) клапатлі́васць, прадба́члівасць

2) падрыхто́ўка за́гадзя (да чаго-н.);

~ trágen* праяўля́ць прадба́члівасць;

~ tréffen* за́гадзя паклапаці́цца (аб усім неабходным)

Wárnung f -, -en (an j-n, vor D) перасцяро́га (каму-н. адносна чаго-н.), папярэ́джанне (каму-н. аб чым-н.)

stäuben

1. vi распыля́цца, церушы́ць (пра дождж)

2. vt выціра́ць [выбіва́ць] пыл (з чаго-н.);

das Zímmer ~ выціра́ць пыл у пако́і

unentwégt, únentwegt

1. a

1) няўхі́льны, непахі́сны

2) безупы́нны (рост чаго-н.)

2. adv нягле́дзячы ні на што, непахі́сна, сто́йка

áufregen

1. vt

1) хвалява́ць, узру́шваць; нервава́цца

2) высок. выкліка́ць, абуджа́ць

2. ~, sich (über A) хвалява́цца (з прычыны чаго-н.)

beflíegen* vt аблята́ць; пралята́ць (уздоўж чаго-н., над чым-н.);

das Flúgzeug beflíegt die Strécke… самалёт выко́нвае рэ́йсы па лі́ніі…