пераблы́таць

1. (парушыць) verwírren vt, in Únordnung bríngen*;

2. (памылкова прыняць каго-н. за іншага) verwéchseln vt;

3. (даты, імёны) durcheinanderbringen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прапіса́ць

1. (каго-н.) ánmelden vt, éintragen lássen*;

2. (медыкаменты) verschréiben* vt, verórdnen vt;

3. (пэўны час) (éine Zeit lang) schréiben* vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разве́зці

1. (даставіць у розныя месцы) hínfahren* vt (каго-н.); zústellen vt (тавары);

2. безас. разм.:

даро́гу разве́зла der Weg ist schlámmig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скампраметава́ць kompromittíeren vt, in Mísskredit bríngen*, in éine krítische Láge bríngen* (каго-н, што-н. A);

скампраметава́ць сябе́ in Mísskredit kómmen* [geráten*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спатка́ць begégnen* vi (s) (каго-н. D), tréffen* vt; stóßen* vi (s) (што-н. auf A) (натыкнуцца); fínden* vt, entdécken vt (знайсці)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уну́рыцца

1. (панурыцца) den Kopf hängen lássen*;

2. (пільна, не зводзячы вачэй, глядзець на каго-н., што-н.) ánstarren vt, fixíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утаро́піць (вочы, позірк на каго-н., што-н.) den (bewégungslosen, stárren) Blick auf etw., auf j-n ríchten; etw.j-n ánstarren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

flíehen*

1. vt пазбяга́ць (каго-н., чаго-н.);

der Schlaf flieht mich schon seit Tágen высок. ужо́ не́калькі дзён мяне́ му́чыць бяссо́нніца

2. vi (s)

1) (vor, von D) уцяка́ць (ад каго-н.)

2) ратава́цца бе́гствам;

zu j-m ~ шука́ць рату́нку ў каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

наблі́зіцца, ‑бліжуся, ‑блізішся, ‑блізіцца; зак.

1. да каго-чаго і без дап. Рухаючыся, перамясціцца на больш блізкую адлегласць у адносінах да каго‑, чаго‑н. Наблізіцца да стала. Наблізіцца да будынка. □ Камендант наблізіўся да Арцёма, расшпіліў кабуру. Бажко. Хутка атрад наблізіўся да.. штаба брыгады. Сіняўскі. Усе прытаіліся і, калі паляўнічыя наблізіліся, хлапчукі пачулі голае Лёні. Ваданосаў. // без дап. Стаць больш блізкім у прасторавых адносінах. Станцыя наблізілася зусім нечакана. Гамолка.

2. Стаць больш блізкім па часу. Пакуль [Дубіцкія] павялі парадак у хаце, наблізіўся вечар. Чарнышэвіч. Праз два дні наблізіліся баі. Грахоўскі. Наблізілася старасць — захацелася адпачынку. Пестрак.

3. Стаць больш чутным. Лёгкія крокі неўзабаве наблізіліся да дзвярэй, у якія выйшла дзяўчына. Мурашка. Трэск галля наблізіўся, і Тоня крыкнула: — Стой! Хто ідзе?.. Шчарбатаў.

4. Стаць блізкім або бліжэй да каго‑, чаго‑н. Наблізіцца да народных мас.

5. Стаць падобным на каго‑, што‑н. Наблізіцца да ідэалу. Наблізіцца да сусветных стандартаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пастая́ць, ‑стаю́, ‑стаі́ш, ‑стаі́ць; зак.

1. Стаяць некаторы час. Кравец пастаяў хвілін з пяць і пачаў чагосьці шукаць у прырэчным чароце. Чорны. — З тыдзень яшчэ восень пастаіць. Якімовіч. Пастаяў [Макарчык] у парозе і раптам пасунуўся да мяне. Адамчык.

2. за каго-што. Абараніць, засцерагчы ад чаго‑н.; ахаваць каго‑, што‑н. Пастаяць за волю. □ — А ты не клапаціся, мы то ўжо адзін за аднаго пастаім. Лынькоў. Селянін Багушэвіча — пакутнік, пакутуе і селянін Купалы, але ў той жа час ён гатовы пастаяць за сябе, нават пайсці на смерць дзеля сваёй свабоды. Навуменка.

3. заг. пасто́й(це). Ужываецца ў значэнні: пачакай(це), не спяшайся (спяшайцеся). — Пастойце! — гукнуў Панця і рушыў следам. Кулакоўскі. — Гэй, ты, пастой! — настойліва паклікаў Отта Штрайх сівога чалавека. Лынькоў. // Ужываецца для перадачы нязгоды. — Ты нездаволены, як бачу, Але пастой, Міхал, даслухай, Тагды ты ўжо глуздом парухай. Колас.

•••

Пастаяць галавой за каго‑, што‑н. — абараніць каго‑, што‑н., не шкадуючы свайго жыцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)