залаго́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. пр. ад залагодзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацёхкваць, ‑ае; незак.

Час ад часу цёхкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перагру́жаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. ад перагрузіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плі, выкл.

Спец. Каманда страляць (ад «палі!»).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размажджэ́рыцца, ‑рыцца; зак.

Разм. Раздрабіцца ад удару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расклінава́цца, ‑нуецца; зак.

Расшчапіцца ад забітага кліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сашмо́ргацца, ‑аецца; зак.

Сцерціся ад доўгага шморгання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узве́яцца, ‑веецца; зак.

Падняцца ўверх ад ветру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цытраванілі́н, ‑у, м.

Парашок ад галаўнога болю.

[Ад лац. citrus — лімоннае дрэва і слова ваніль.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крыча́ць, -чу́, -чы́ш, -чы́ць; -чы́м, -чыце́, -ча́ць; -чы́; незак.

1. Абзывацца крыкам (у 1 знач.); паднімаць крык.

К. ад болю.

Крычаць, што аж у Крычаве чуваць!

2. Гучна гаварыць.

Не трэба к., гавары спакойна.

3. на каго (што). Гаварыць з кім-н. рэзкім тонам, лаяць каго-н.

К. на дзяцей.

4. перан. Шмат гаварыць пра каго-, што-н., многа пісаць у друку, прыцягваючы агульную ўвагу.

Так і крычаць газеты аб перамогах.

Аб такой падзеі нельга многа к.

◊

Крычма крычаць (разм.) — вельмі моцна крычаць (ад страху, крыўды і пад.).

Хоць гвалт (каравул) крычы (разм.) — пра цяжкае бязвыхаднае становішча.

|| аднакр. кры́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні (да 1 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)