дазваля́цца, ‑яецца;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дазваля́цца, ‑яецца;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бандзю́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
батальён, ‑а,
Вайсковае падраздзяленне, якое звычайна складаецца з некалькіх рот і спецыяльных узводаў.
[Фр. baraillon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
беспрычы́нны, ‑ая, ‑ае.
Без усякай прычыны; беспадстаўны, неабгрунтаваны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкружы́ць, ‑кружу, ‑кружыш, ‑кружыць;
Прабыць нейкі час кружачы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адля́скаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Скончыць ляскаць, стукаць, бразгаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаво́р, ‑у,
У выразе: (сеяць) у аднавор — пра сяўбу на полі, узараным адзін раз.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
велаго́нка, ‑і,
Спаборніцтва
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выда́тнік, ‑а,
1. Навучэнец, які мае выдатныя адзнакі
2. Той, хто выконвае сваю работу, абавязкі на выдатна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)