езуі́цтва, ‑а,
Хітрасць, крывадушнасць, неразборлівасць у выбары сродкаў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
езуі́цтва, ‑а,
Хітрасць, крывадушнасць, неразборлівасць у выбары сродкаў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забе́лка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
завэ́ндзіць, ‑вэнджу, ‑вэндзіш, ‑вэндзіць;
Акурыць дымам мяса, рыбу і пад., каб зрабіць іх прыгоднымі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загало́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які пішацца ў слове на пачатку тэксту, раздзела, абзаца; вялікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстрэ́лачны, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаецца, служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пстрык,
Ужываецца гукапераймальна
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
публікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
Аб’яўляць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяціліне́йны, ‑ая, ‑ае.
Дыяметрам у пяць ліній (пра шкло
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёлакацы́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да радыёлакацыі, прызначаны
2. Заснаваны на радыёлакацыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ранго́ўтны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рангоўта, прызначаны
2. Такі, у якога ёсць рангоўт (пра судна).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)