накі́нуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак., на каго-што.
1. Кінуўшыся, напасці на каго‑н. Сабака накінуўся на чалавека. □ Паліцыя пакінула падворкі, з нагайкамі накінулася на людзей. Пестрак. Аднекуль зверху на буслоў накінуліся два буйныя драпежнікі. Самусенка.
2. Пачаць раптам папракаць, лаяць каго‑н. — Вечна ты не верыш! — накінулася на.. [Ахметку] Люся. — І не сорамна табе? Даніленка. — А вы што стаіце. .. Годзе абіваць бокі, — накінулася раптам на ўсіх разгневана Малання. Мележ.
3. Пачаць з азартам, прагнасцю што‑н. рабіць. Накінуцца на кнігі. Накінуцца на ежу. □ Андрэй з нейкай лютасцю накінуўся на работу. Шахавец. Вёска хадзіла цяпер па ягады, а на грыбы яна накінецца пазней, калі баравікі пойдуць. М. Стральцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наступі́ць 1, ‑ступлю, ‑ступіш, ‑ступіць; зак.
Ступіць, стаць на каго‑, што‑н. Асцярожна, каб на каго-небудзь не наступіць, [Шура] прабіраецца да месца, адкуль даносяцца галасы. Навуменка. Хай позні чмель гудзе мажорным басам, Разбуджаны расінкаю ўначы. Ты на яго не наступі абцасам, Юнак, з сваёй любоўю ідучы. Пысін.
•••
Мядзведзь на вуха наступіў гл. мядзведзь.
Наступіць на (любімы) мазоль каму — закрануць тое, што асабліва хвалюе каго‑н., выклікае боль, пакуты.
Наступіць на нагу каму — ушчаміць чые‑н. інтарэсы.
наступі́ць 2, ‑ступіць; зак.
Надысці, настаць. Наступілі халады. Смерць наступіла імгненна. □ Наступіла працяглая маўклівая паўза: усе меркаванні і здагадкі ўжо былі выказаны да з’яўлення Шэмета, і цяпер ніхто не адважваўся іх паўтараць. Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасвяці́ць 1, ‑свячу, ‑свеціш, ‑свеціць; зак.
1. Свяціць, асвятляць каго‑, што‑н. некаторы час. [Камандзір] запаліў ліхтарык, пасвяціў. Бачу, ласуецца наша пушыстая даўгахвостка [лісіца] смажанай курыцай. Няхай. [Пракоп:] — Вазьмі сярнічкі. Пасвеціш мне. Баранавых.
2. Свяціцца, блішчаць некаторы час.
пасвяці́ць 2, ‑свячу, ‑свеціш, ‑свеціць; зак., каго-што.
1. Правесці абрад, паводле якога надаецца каму‑, чаму‑н. святасць. [Старыя з папом] прайшлі ўсю вуліцу і выйшлі на поле, каб пасвяціць яго. Сабаленка.
2. у што. Пазнаёміць з чым‑н. патаемным, што не ўсім вядома. Пасвяціў мяне ў грыбное таінства Коля Шпакоўскі, хлопец гадоў дваццаці, высокі, тонкі, як маладая таполя. Навуменка.
3. у каго. Уст. Пры дапамозе пэўных абрадаў надаць які‑н. духоўны сан, якое‑н. званне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
depend [dɪˈpend] v.
1. (on) зале́жаць;
that depends/it all depends як сказа́ць, паба́чым
2. : depend on/upon smb./smth. спадзява́цца/разлі́чваць на каго́-н./што-н.
♦
depending on у зале́жнасці ад
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hoot2 [hu:t] v.
1. крыча́ць, ву́хкаць (пра саву)
2. крыча́ць (на каго-н.), ашы́кваць, асві́стваць;
hoot an actor асві́стваць акцёра
3. BrE гудзе́ць, гусці́, свіста́ць, выць (пра гудок, сірэну і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
impression [ɪmˈpreʃn] n.
1. (of) ура́жанне;
create/make an impression on smb. рабі́ць ура́жанне на каго́-н., ура́жваць;
I was under the impression that… У мяне было такое ўражанне, што…
2. адбі́так, след
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
lunge2 [lʌndʒ] v. (at/towards/for) кі́нуцца (на каго-н. або што-н.);
lunge forward кі́нуцца напе́рад;
They both lunged forward to catch the ball. Яны абодва рвануліся наперад, каб схапіць мяч.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
motivate [ˈməʊtɪveɪt] v.
1. матывава́ць, прыво́дзіць до́вады на кары́сць чаго́-н.
2. прымуша́ць, вымуша́ць (каго́-н.) рабі́ць (што-н.);
How do you motivate people to work efficiently? Чым вы заахвочваеце людзей працаваць эфектыўна?
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
shout2 [ʃaʊt] v. крыча́ць;
shout for joy/in pain крыча́ць ад ра́дасці/бо́лю;
shout at smb. крыча́ць на каго́-н.;
shout for help прасі́ць рату́нку
shout down [ˌʃaʊtˈdaʊn] phr. v. перакрыча́ць, заглушы́ць кры́кам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
specimen [ˈspesɪmɪn] n.
1. экзэмпля́р;
a specimen copy про́бны экзэмпля́р
2. пры́клад, узо́р;
a specimen of handwriting пры́клад по́чырку;
take a specimen of smb.’s blood узя́ць у каго́-н. кроў на ана́ліз
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)