безумо́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць безумоўнага. Безумоўнасць вываду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безыніцыяты́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць безыніцыятыўнага; адсутнасць ініцыятывы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспадста́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць беспадстаўнага. Беспадстаўнасць аргументацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесперапы́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесперапыннага. Бесперапыннасць работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесперашко́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесперашкоднага; адсутнасць перашкод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспрынцыпо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць беспрынцыповага. Беспрынцыповасць паводзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзеравяне́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан адзеравянелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзервяне́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан адзервянелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзі́нкавасць, ‑і, ж.

Уласцівасць адзінкавага. Адзінкавасць з’яў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаскладо́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць аднаскладовага. Аднаскладовасць слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)