base2 [beɪs] аdj. fml

1. ні́зкі, гане́бны;

a base act гане́бны ўчы́нак

2. : of base descent про́стага пахо́джання

3. фальшы́вы, падро́блены (пра манеты)

4. непаўнава́ртасны, нікчэ́мны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

belly [ˈbeli] n. жыво́т; пу́за; чэ́рава; бру́ха (таксама перан.);

a belly landing паса́дка на фюзеля́ж (пра самалёт);

with an empty belly гало́дны;

on an empty belly на́шча

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dwell2 [dwel] v. (on/upon) гавары́ць/піса́ць падрабя́зна (пра што-н.);

There’s no need to dwell on this matter. Hе трэба доўга спыняцца на гэтай справе.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rainy [ˈreɪni] adj.

1. дажджлі́вы;

rainy weather дажджлі́вае надво́р’е

2. дажджавы́ (пра хмару)

save/keep smth. for a rainy day адкла́дваць што-н. на чо́рны дзень

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

travel2 [ˈtrævl] v.

1. падаро́жнічаць, е́здзіць, вандрава́ць;

go travelling падаро́жнічаць, вандрава́ць

2. перамяшча́цца, распаўсю́джвацца (пра святло, навіны)

travel light падаро́жнічаць без багажу́; жыць лёгка, бесклапо́тна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Who’s Who [ˌhu:zˈhu:]

1. « Хто ёсць хто» (кароткі біяграфічны даведнік пра сучасных выбітных дзеячаў)

2. (w.w.) біяграфічныя звесткі;

He knows who’s who. Ён ведае, хто ёсць хто.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вузро́слы ’дарослы’ (Бяльк.). Ад узрасці́ ’вырасці’, гл. узро́ст, як узнясці́, узнёслы ’патэтычны’, аднак пратэза перад прыставачным у сведчыць хутчэй пра запазычанне з рус. взро́слый ’дарослы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лу́пленіца ’лазіна, з якой садрана кара’ (ТС). Аддзеепрыметнікавае ўтварэнне з суфіксам ‑іц‑а. Да лупіць1 (гл.). Параўн. беласт. лу́пляны ’абчышчаны (пра бульбу)’ (Сл. ПЗБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Базу́рны (палес.; Маш., 281: «пра маладых хлопцаў і дзяўчат кажуць: базурные або потвурные»). Відавочна, тое ж самае, што і дзеясловы абазурыць, абазырыць і пад. (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мыча́ць, мычэць ’ціха мыкаць (пра карову)’ (ТСБМ, Бес., Др.-Падб., Янк. 2, Юрч., Бяльк., Сл. ПЗБ; паўсюдна, ДАБМ, к. 300). Гукапераймальнае. Да мы́каць1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)