радыётэа́тр, ‑а,
1. Калектыў, які ажыццяўляе пастаноўку і выкананне спектакляў
2. Адна з форм радыёвяшчання паводле драматургічных твораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыётэа́тр, ‑а,
1. Калектыў, які ажыццяўляе пастаноўку і выкананне спектакляў
2. Адна з форм радыёвяшчання паводле драматургічных твораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падразны́, ‑ая, ‑ое.
1.
2. З падрэзам, падрэзаны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паі́лка, ‑і,
Спецыяльна абсталяванае прыстасаванне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрыстасава́ны, ‑ая, ‑ае.
Няздольны прыстасавацца да чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нервовахво́ры, ‑ая, ‑ае.
Чалавек, у якога назіраецца нервовая хвароба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нотабе́на,
Знак NB на палях кнігі, дакумента і пад., які служыць
[Ад лац. nota bene — заўваж добра.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нало́бнік, ‑а,
1. Частка конскай вуздэчку якая праходзіць упоперак ілба.
2. Рэменьчык, які завязваецца на галаву
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нафармава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе;
1. Нарабіць формаў
2. Фармуючы, вырабіць у якой‑н. колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
правія́нт, ‑у,
[Ням. Proviant.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пракуро́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пракурора; прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)