Verbum

belächeln vt усміха́цца (у адказ на што-н.); пасме́йвацца (з каго-н.)

benéhmen*, sich II паво́дзіць сябе́ (gegen A – у адносінах да каго-н.)

beschícken vt

1) пасыла́ць (куды-н.)

2) выкліка́ць да сябе́ (каго-н.)

beschíelen vt касі́ць, глядзе́ць ко́са; глядзе́ць крадко́м (на каго-н., што-н.)

bestáunen vt глядзе́ць са здзіўле́ннем, дзіві́цца (з каго-н., з чаго-н.)

mokíeren, sich (über A) іранізава́ць, насміха́цца (з каго-н., з чаго-н.)

náchfragen vi (über A) даве́двацца, распы́тваць (пра каго-н., пра што-н.)

náchmachen vt

1) перайма́ць (што-н. у каго-н.)

2) падрабля́ць, фальсіфікава́ць

náhe bríngen* vt (j-m) пазнаёміць і заціка́віць (чым-н. каго-н.)

náhe géhen* vi (s) (D) блі́зка закрана́ць, даты́чыцца (каго-н., чаго-н.)