Verbum

belächeln vt усміха́цца (у адказ на што-н.); пасме́йвацца (з каго-н.)

benéhmen*, sich II паво́дзіць сябе́ (gegen A – у адносінах да каго-н.)

beschícken vt

1) пасыла́ць (куды-н.)

2) выкліка́ць да сябе́ (каго-н.)

beschíelen vt касі́ць, глядзе́ць ко́са; глядзе́ць крадко́м (на каго-н., што-н.)

bestáunen vt глядзе́ць са здзіўле́ннем, дзіві́цца (з каго-н., з чаго-н.)

drängeln vt, vi

1) напіра́ць

2) насто́йліва патрабава́ць

3) падганя́ць (каго-н.)

éinstehen vi (s) (für A) адка́зваць, руча́цца (за каго-н., што-н.)

fórtweisen* vt адпра́віць (каго-н.), адмо́віць (каму-н.) (у рэ́зкай фо́рме), вы́гнаць

Furcht f - (vor D) страх, бо́язь (каго-н., чаго-н.);

~ háben бая́цца

Fürsprache f -, -n хада́йніцтва;

für j-n ~ éinlegen хада́йнічаць за каго́-н.