Verbum

áusfragen vt (nach D) выпы́тваць, распы́тваць (у каго-н. пра што-н.)

áuslachen

1. vt высме́йваць; здзе́кавацца (з каго-н.)

2. ~, sich насмяя́цца ўдо́сталь

bedrängen vt прыгнята́ць, рабі́ць уці́ск (на каго-н.);

mit Bítten ~ надаку́чваць про́сьбамі

beglótzen vt разм. вы́лупіць во́чы; глядзе́ць [пазіра́ць] (на каго-н., на што-н.)

belächeln vt усміха́цца (у адказ на што-н.); пасме́йвацца (з каго-н.)

benéhmen*, sich II паво́дзіць сябе́ (gegen A – у адносінах да каго-н.)

beschícken vt

1) пасыла́ць (куды-н.)

2) выкліка́ць да сябе́ (каго-н.)

beschíelen vt касі́ць, глядзе́ць ко́са; глядзе́ць крадко́м (на каго-н., што-н.)

bestáunen vt глядзе́ць са здзіўле́ннем, дзіві́цца (з каго-н., з чаго-н.)

drängeln vt, vi

1) напіра́ць

2) насто́йліва патрабава́ць

3) падганя́ць (каго-н.)