Verbum

áufstoßen*

1. vt адчыня́ць (штуршком)

2. vi (s)

1) брадзі́ць (пра віно)

2) адры́гваць

3) наткну́цца

heráusschalen

1. vt абіра́ць, вылу́шчваць, вылу́зваць

2. ~, sich

1) вылу́п(лі)вацца (пра птушанят)

2) высвятля́цца

gefügig a

1) пада́тлівы, паслухмя́ны;

~ wérden уступа́ць

2) гну́ткі, пласты́чны, мя́ккі (напр., пра гліну і г.д.)

geil

1. a

1) пажадлі́вы; юрлі́вы

2) тлу́сты, урадлі́вы (пра глебу)

2. adv:

~ wáchsen* пы́шна [бу́йна] расці́

gnädig a літасці́вы, прыхі́льны;

~er Herr! ва́ша мі́ласць, васпа́не!;

~e Frau! ва́ша мі́ласць (пра жанчыну)!, васпа́ні!

Schartéke f -, -n

1) разм. стара́я кні́жка; перан. бульва́ршчына, макулату́ра (пра кнігу)

2) pl хло́мазд, стары́зна

Schlénker m -s, -

1) пахі́стванне (пра паходку)

2):

éinen ~ máchen кры́ху прайсці́ся; зайсці́ куды́-н. (паблізу)

stócken I vi

1) спыня́цца;

das Gespräch stóckte размо́ва спыні́лася

2) запіна́цца

3) засто́йвацца (пра кроў)

trátschen, trätschen

1. vt, vi разм. балбата́ць, плятка́рыць

2. vi хлю́паць

3. vimp ліць (пра дождж)

úmhören, sich (nach D) разм. прыслухо́ўвацца (да чаго-н., што кажуць навокал), распы́тваць (пра што-н.)