Verbum

перагі́б м.

1. (дзеянне) Bíegung f -, Úmbiegen n -s;

2. (месца) Bíegung f -, -en;

3. перан. Überspítzung f -, -en, Übertréibung f -, -en, Extrém n -s, -e

пераступа́ць, пераступі́ць

1. überschréiten* vt;

2. перан. übertréten* vt;

пераступа́ць мяжу́ die Grénze überschréiten*;

пераступа́ць з нагі́ на нагу́ von éinem Fuß auf den ánderen tréten*

прывяза́ць

1. ánbinden* vt, féstbinden* аддз. vt; ánknüpfen vt;

2. перан. (an sich) fésseln vt; (an sich) zíehen* vt, j-m Sympathíe éinflößen, für sich éinnehmen*

асе́чка

1. (пры спуску курка) Verságer m -s, -;

даць асе́чку verságen vi;

2. перан. (промах) Verságer m, Réinfall m -(e)s; Féhlschlag m -(e)s, -schläge

вага́нне н.

1. фіз. Schwíngung f -, -en;

2. перан. (нерашучасць) Únentschlossenheit f -, Únentschiedenheit f -, Únschlüssigkeit f -; Wánkelmut m -(e)s;

3. (няўстойлівасць, непастаянства) Schwánkung f -, -en

абру́шыцца разм.

1. (рынуцца куды-н., на каго-н.) sich stürzen, stürzen vi (s);

2. перан. (напасці на каго-н.) über j-m hérfallen* vi (s)

абскака́ць

1. (вакол каго-н., чаго-н.) um j-m, um etw. (A) galoppíeren vi; umréiten* vt;

2. перан. (апярэдзіць у чым-н.) j-m überhólen

адве́сці

1. (даставіць каго-н куды-н.) bríngen* vt;

2. перан. (адхіліць) áblehnen vt, zurückweisen* vt;

3. (выдзеліць для якой-н мэты) zúweisen* vt, ánweisen* vt

касі́ць

1. с.-г. mähen vt; schnéiden* vt;

касі́ць се́на Heu máchen; héuen vi; Heu érnten (абл.);

2. перан. (нішчыць) verníchten vt; dahínraffen vt (пра хваробу)

кат м. Hénker m -s, -, Schárfrichter m -s, - (выканальнік смяротнага прысуду); Fólterknecht m -(e)s, -e (той, хто катуе); перан. Hénker m; Büttel m -s, - (зняважл.)