Verbum

зме́сці

1. wégfegen аддз. vt, ábfegen vt;

зме́сці пыл з чаго-н. etw. ábstauben;

2. (у гурбу) zusámmenfegen etw.;

◊

зме́сці з тва́ру зямлі́ dem Érdboden gleich máchen, vom Érdboden tílgen

напіва́цца

1. (выпіць чаго-н.) trínken* vt, sich satt trínken*; den Durst löschen (праганяць смагу);

2. (рабіцца п’яным) sich betrínken*, über den Durst trínken*; zu tief ins Glas gúcken (разм.)

насяка́ць

1. (рабіць насечкі) éinkerben vt, éinschnei den* vt;

2. (пэўную колькасць чаго-н.)

2. (in gróßer Ménge) há cken vt, (áb)háuen;

3. (дробна пакрышыць) klein hácken, zerkléinern vt

наце́шыцца

1. (нарадавацца) viel Vergnügen háben (кім-н., чым-н. an D);

2. (насмяяцца) viel láchen (з каго-н., чаго-н. über A), verláchen vt, zur Genüge láchen (über A)

скрыва́цца разм.

1. гл. схавацца;

2. (быць уцекачом) flíehen* vi (s) (ад чаго-н. von D, vor D); sich aus dem Stáube máchen, sich davónschleichen*;

3. (знікнуць) verschwínden* vi (s)

па́сак м.

1. разм. (рэмень) Ríemen m -s, -, Gürtel m -s, -;

2. (вузкі кавалак чаго-н.) ein lánges schmáles Stück, Stréifen m -s, -;

3. (частка конскай збруі) Übersattler m -s, -

прае́хаць fáhren* vi (s) (durch A); vorbéifahren* vi (s), vorüberfahren* (міма каго-н., міма чаго-н. an D);

прае́хаць прыпы́нак an der Háltestelle vorüberfahren*;

прае́хаць не́калькі кіламе́траў éinige Kilométer zurücklegen

прымацава́ць, прымацо́ўваць

1. beféstigen vt, ánbinden* vt; féstmachen аддз. vt; ánheften vt, ánmachen vt (прыладзіць);

2. (да ўстановы і г. д.) ánmelden vt, ánschließen* vt (да чаго-н. an A)

прымкну́ць

1. (далучыцца) sich ánschließen* (да каго-н., да чаго-н. D, an A); béitreten* vi (s) (D);

2. вайск.:

прымкну́ць штык das Séitengewehr áufpflanzen;

прымкну́ць штыкі́! (каманда) Bajonétt áufpflanzen!

ва́рты (дастойны чаго-н.) wert, würdig;

ва́рты ўва́гі bemérkenswert;

ніку́ды [нічо́га] не ва́рты nichts [kéinen Deut] wert (пра рэчы); nichts táugen (пра чалавека);

◊

апу́ха не ва́рта кажу́ха die Sáche lohnt der Mühe nicht