Verbum

прывяза́ць

1. ánbinden* vt, féstbinden* аддз. vt; ánknüpfen vt;

2. перан. (an sich) fésseln vt; (an sich) zíehen* vt, j-m Sympathíe éinflößen, für sich éinnehmen*

раздушы́ць

1. zerdrücken vt, zerquétschen vt, zermáhlen vt; überfáhren* vt (пераехаць);

раздушы́ць наго́ю zertréten* vt;

2. (задушыць) erdrücken vt;

3. перан. разм. (нанесці паражэнне) zerschméttern vt

раса́​^III ж. метэар., тс. перан. Tau m -es;

мо́кры ад расы táufeucht;

◊

паку́ль со́нца ўзы́дзе, рас во́чы вы́есць ≅ indéssen das Gras wächst, verhúngert der Gaul

касі́ць

1. с.-г. mähen vt; schnéiden* vt;

касі́ць се́на Heu máchen; héuen vi; Heu érnten (абл.);

2. перан. (нішчыць) verníchten vt; dahínraffen vt (пра хваробу)

кат м. Hénker m -s, -, Schárfrichter m -s, - (выканальнік смяротнага прысуду); Fólterknecht m -(e)s, -e (той, хто катуе); перан. Hénker m; Büttel m -s, - (зняважл.)

кра́тацца

1. (рухацца, варушыцца) sich bewégen; in Bewégung sein (быць у руху);

2. перан. (абуджацца, узнікаць) sich régen, rége wérden; erwáchen vi (s); sich belében (ажывіцца)

лі́пнуць

1. klében vi, klében bléiben*, háften vi, háften bléiben* (да чаго-н. an D);

2. разм. перан. (назойліва чапляцца) nicht von j-s Séite wéichen*

падку́сваць, падкусі́ць

1. (прыкусіць) béißen* vi;

падку́сваць гу́бы [язы́к] sich (D) auf die Líppen [die Zúnge] béißen*;

2. перан. разм. (сказаць што-н. з’едлівае, непрыемнае) höhnen vt, verhöhnen vt

перагі́б м.

1. (дзеянне) Bíegung f -, Úmbiegen n -s;

2. (месца) Bíegung f -, -en;

3. перан. Überspítzung f -, -en, Übertréibung f -, -en, Extrém n -s, -e

пераступа́ць, пераступі́ць

1. überschréiten* vt;

2. перан. übertréten* vt;

пераступа́ць мяжу́ die Grénze überschréiten*;

пераступа́ць з нагі́ на нагу́ von éinem Fuß auf den ánderen tréten*