канцыля́рская мо́ва Beámtensprache f -, Ámtssprache f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паланіза́цыя, ‑і, ж.
Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. паланізаваць і станпаводлезнач.дзеясл. паланізавацца. Жывая народная беларуская мова ў старажытнасці была падвергнута лексічнай паланізацыі ў значна меншай меры, чым літаратурна-пісьмовая.Жураўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Canadian French
1) канады́йцы францу́скага пахо́джаньня
2) францу́ская мо́ва канады́йцаў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЛАЗО́ЎСКІ (Уладзімір Міхайлавіч) (н. 14.1.1934, в. Нянькава Навагрудскага р-на Гродзенскай вобл.),
бел. мовазнавец. Канд.філал.н. (1966), праф. (1997). Скончыў БДУ (1956). Настаўнічаў. З 1961 у БДУ (у 1966—96 нам. дэкана філал. ф-та). У 1981—85 выкладаў бел. мову ў Берлінскім ун-це імя Гумбальта. Даследуе лексіку бел.літ. мовы і жывых нар. гаворак. Аўтар «Слоўніка антонімаў беларускай мовы» (1994), сааўтар падручнікаў і вучэбных дапаможнікаў для ВНУ «Сучасная беларуская мова: Практычныя заняткі» (1989), «Сучасная беларуская мова: Уводзіны. Фанетыка. Фаналогія. Арфаэпія. Графіка. Арфаграфія. Лексікалогія. Лексікаграфія. Фразеалогія. Фразеаграфія» (2-е выд. 1995).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
А́ЙНЫ,
народ на в-ве Хакайда ў Японіі, 20 тыс.чал. (1987). Асобная айнская раса, якая спалучае еўрапеоідныя, аўстралоідныя і мангалоідныя рысы. Мова айнская і японская. Паводле веравызнання будысты.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЕПА́ЛЬЦЫ (саманазва непалі),
народ, асн. насельніцтва Непала (11,3 млн.чал.; 1992). Жывуць таксама ў Індыі (2,1 млн.чал.). Гавораць на непальскай мове. часткова пашырана таксама англ.мова. Вернікі — індуісты.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
hindi
н.нескл. хіндзі (мова);
literatura w hindi — літаратура на хіндзі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Гіга́нт ’гігант’ (БРС). Рус.гига́нт, укр.гіга́нт. Паводле Шанскага (1, Г, 67–68), для рус. мовы крыніцай з’яўляецца грэч.γίγας, ‑αντος (у рус. мове з XIV ст. ужо ў форме гигантъ). Фасмер (1, 404–405) мяркуе, што ў новыя часы рус.мова запазычыла гэта слова з ням.Gigant. Для бел. і ўкр. непасрэднай крыніцай была, здаецца, рус.мова.