спадаба́ць (каго, што) сов.

1. (почувствовать любовь, влюбиться) полюби́ть;

с. дзяўчы́ну — полюби́ть де́вушку;

2. (почувствовать склонность, расположение) полюби́ть; понра́виться (кому);

ён ~ба́ў гэ́тага чалаве́ка — он полюби́л э́того челове́ка; ему́ понра́вился э́тот челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тлумачэ́нне ср.

1. объясне́ние, толкова́ние;

2. толкова́ние, поясне́ние;

1, 2 см. тлума́чыць;

3. объясне́ние;

патрабава́ць ~ння ад каго́е́будзь — тре́бовать объясне́ния от кого́-л.;

знайсці́ т. гэ́тай з’я́ве — найти́ объясне́ние э́тому явле́нию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упадаба́ць (каго, што) сов., разг., чаще переводится гл. понра́виться или выражением прийти́сь по вку́су в конструкции с дат. субъекта, а также гл. полюби́ть;

ён ~ба́ў дзяўчы́ну — ему́ понра́вилась де́вушка; он полюби́л де́вушку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узле́гчы sich mit dem gnzen Gewcht lgen (на што-н. auf A); sich stützen (на каго-н., што-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

глумі́ць разм.

1. (псаваць) verdrben* vt, beschädigen vt;

2. (здзекавацца) verhöhnen vt, versptten vt, sich lstig mchen (каго-н. über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дубе́ц м. Grte f -, -n, Rte f -, -n; Ritpeitsche f -, -n;

біць кагодубцо́м j-n mit iner Rte schlgen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

злава́цца sich ärgern (на каго-н., што-н. über A), böse [wütend] sein (D, auf A, mit D); zürnen vi (D) (высок.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

знікне́нне н. Verschwnden n -s; Schwnd m -es;

зая́ва аб знікне́нні (каго-н.) юрыд. Vermsstenanzeige f -, -n, Verschllenenmel dung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

папаце́ць schwtzen vi;

над гэ́тым ва́рта папаце́ць das ist des Schwiβes wert;

прыму́сіць каго-н. папаце́ць j-n (schön) brten lssen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пахо́дзіць

1. (належаць паводле нараджэння) b(stmmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);

2. (узнікаць) ufkommen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)