мы́льнік, ‑а, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства гваздзіковых, у карэннях якой знаходзіцца сапанін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чальча́к, ‑у, м.
Адна- або шматгадовая травяністая меданосная і лекавая расліна сямейства чальчаковых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шле́мнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая або паўкустовая расліна сямейства губакветных, выкарыстоўваецца ў медыцыне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bylina
I ж. літ.
быліна
II ж. бат.
шматгадовая расліна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ПАЎКУ́СЦІК,
нізкарослая шматгадовая расліна, у якой штогод адмірае большая ч. надземных парасткаў (як у траў), але застаюцца іх адраўнелыя асновы з пупышкамі на некат. выш. над глебай (напр., чабор).
т. 12, с. 201
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вятро́ўнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства ружакветных з ружовым або жаўтавата-белым суквеццем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амяла́, ‑ы, ж.
Шматгадовая вечназялёная расліна з белымі ядавітымі ягадамі, якая паразітуе на дрэвах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кірказо́н, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна або дрэвападобная ліяна сямейства кірказонавых з сэрцападобным лісцем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вадапе́рыца, ‑ы, ж.
Вадзяная шматгадовая травяністая расліна сямейства першакветных, сцяблы якой сцелюцца пад вадой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўтакру́г, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных з жоўтымі кветкамі, сабранымі ў суквецце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)