цветки́ мн., уменьш.

1. кве́ткі, -так, ед. кве́тка, -кі ж., кра́скі, -сак, ед. кра́ска, -кі ж.;

2. см. цвет​ 3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мату́з, ‑а, м.

Разм.

1. Скручаная вузкая палоска тканіны, шнурочак для завязкі. Суконным тугім матузом Кустам завязалі галовы, Каб вецер дрыготкі і гром З іх цвет не атрэслі ліловы. Калачынскі.

2. пераважна мн. (матузы́, ‑оў). Завязкі ў фартуху, шапцы-вушанцы і пад. Зося спрабавала завязаць непакорлівыя матузы халата, але рукі дрыжалі, матузы выслізгвалі з пальцаў. Стаховіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грана́тавы I грана́товый;

~вае дрэ́ва — грана́товое де́рево;

г. ко́лер — грана́товый цвет

грана́тавы II грана́товый;

г. бранзале́т — грана́товый брасле́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

алі́ўкавы оли́вковый;

~вае дрэ́ва — оли́вковое де́рево;

а. але́й — оли́вковое ма́сло;

а. ко́лер — оли́вковый цвет;

◊ ~вая галі́нка — оли́вковая ветвь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ружо́віцца несов.

1. розове́ть; окра́шиваться в розо́вый цвет, станови́ться ро́зовым; быть ро́зовым;

2. (виднеться — о розовых предметах) розове́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазалаці́ць сов.

1. (покрыть позолотой) позолоти́ть, перезолоти́ть;

2. (окрасить в жёлтый, золотистый цвет) позолоти́ть;

◊ п. пілю́лю — позолоти́ть пилю́лю

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эле́ктрык м. эле́ктрик;

інжыне́р-э. — инжене́р-эле́ктрик;

рабо́чы-э. — рабо́чий-эле́ктрик

электры́к прил., нескл. (цвет голубовато-синий) электри́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ачарні́ць сов.

1. окра́сить в чёрный цвет;

2. перен. (оклеветать) очерни́ть;

абгавары́ць і а. чалаве́ка — оговори́ть и очерни́ть челове́ка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пачырвані́ць сов.

1. сде́лать кра́сным; окра́сить багря́нцем, обагри́ть;

2. покра́сить в кра́сный цвет;

3. разг. запа́чкать чем-л. кра́сным

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Макры́ца 1 ’невялікая, ракападобная жывёліна, якая жыве ў сырых месцах, Oniscus muvavivius Cuv.’ (Касп., Сержп. Грам.; ветк., жлоб., Мат. Гом.), макру́ш ’тс’ (гарад., Нар. лекс.), макру́ха ’тс’ (Нас., Бяльк.), луж. мокрэц ’тс’ (Шатал.). Да мокры (гл.). Аб суфіксе ‑іца гл. Сцяцко, Афікс. наз., 111.

Макры́ца 2 чырвоная ’вочны цвет палявы, Anagallis arvensis L.’ (гродз., Кіс.). Укр. мокрець ’тс’. Да мокры (гл.). Матывацыя: расліна любіць мокрыя лужкі, даліны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)