tint​1 [tɪnt] n. фа́рба; адце́нне, тон;

autumnal tints во́сеньскія фа́рбы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГУА́Ш (франц. gouache ад італьян. guazzo вадзяная фарба),

фарба з тонка расцёртых пігментаў і водна-клеявых сувязных з дамешкай бяліл, а таксама жывапіс гэтымі фарбамі. Ужываецца для жывапісу па паперы, кардоне, фанеры, палатне, шоўку. Узнікла як разнавіднасць акварэлі, адрозніваецца ад яе гушчынёй, непразрыстасцю, матавасцю тонаў, часта спалучаецца з ёю. Была вядома ў Стараж. Егіпце. Шырока выкарыстоўвалася ў сярэднія вякі ў кніжнай мініяцюры, з часоў Адраджэння — для эскізаў, кардонаў фрэсак, партрэтных мініяцюр. Адзін з асн. матэрыялаў плаката, кніжнай графікі, дэкарацый, афарміцельскіх работ. У тэхніцы гуашы працавалі мастакі: А.Тычына, І.Ахрэмчык, Л.Лейтман, М.Тарасікаў, І.Немагай, М.Селяшчук, А.Л ось, У.Шапялевіч і інш.

У.І.Рынкевіч.

т. 5, с. 514

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

farba

farb|a

ж.

1. фарба;

~a wodna — акварэльная фарба, акварэль;

~a olejna — алейная фарба, алей;

~a kryjąca — укрывістая (непразрыстая) фарба;

~a laserunkowa — празрыстая фарба;

malować czarnymi ~ami перан. маляваць у чорных фарбах;

2. разм. кроў;

puścić ~ę жарг. прагаварыцца, прабалбатацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

лазу́рак, ‑рку, м.

1. Тое, што і блакіт.

2. Фарба светла-сіняга колеру. Малярны лазурак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вытраўны́, ‑ая, ‑ое.

1. Зроблены, створаны вытраўленнем. Вытраўны ўзор.

2. Прызначаны для вытраўлення. Вытраўная фарба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фернамбу́кавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фернамбука. Фернамбукавае лісце. // Атрыманы з фернамбука. Фернамбукавая фарба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фуксі́н, ‑у, м.

Ярка-чырвоная анілінавая фарба, якая выкарыстоўваецца для фарбавання паперы, скуры і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

acrylic​1 [əˈkrɪlɪk] n.

1. акры́лавае валакно́

2. acrylic(s) акры́лавая фа́рба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ochre [ˈəʊkə] n.

1. во́хра (прыродная мінеральная фарба)

2. чырванава́та-жо́ўты ко́лер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Anilínfarbe f -, -n анілі́навая фа́рба

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)