Verbum

анлайнавы слоўнік

дэ́сань

(польск. desen, ад фр. dessin = малюнак)

уст. узор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

манагра́ма

(ад мана- + -грама)

спляценне некалькіх літар у адзін узор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паранго́н

(фр. parangon = узор)

брыльянт, каштоўны камень, жамчужына без дэфектаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пратраві́ць, -раўлю́, -ра́віш, -ра́віць; -ра́ўлены; зак., што.

1. Зрабіць, апрацоўваючы хімічным шляхам, вытравіць.

П. узор на метале.

2. Апрацаваць (футра) асаблівым саставам перад фарбаваннем.

3. Абеззаразіць хімічным рэчывам перад сяўбой, пасадкай.

П. насенне.

|| незак. пратра́ўліваць, -аю, -аеш, -ае і пратраўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. пратра́ўліванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

DBGM = Deutsches Bundes-Gebrauchsmuster – камерц. Агульнанямецкі зарэгістраваны узор [стандарт]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Dessin [dε'sε˜:] n

-s, -s малю́нак, узо́р малю́нка, прае́кт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

model¹ [ˈmɒdl] n.

1. мадэ́ль;

a working model мадэ́ль, яка́я дзе́йнічае

2. узо́р, пры́клад

3. нату́ршчык; нату́ршчыца

4. манеке́ншчык; манеке́ншчыца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Про́пісь ’узор правільнага каліграфічнага пісьма’, ’агульнавядомая ісціна’ (ТСБМ). З рус. про́пись ’тс’, якое ад прописать з суф. ‑ь.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

МО́ДУС (ад лац. modus мера, узор, спосаб),

1)у філасофіі — уласцівасць прадмета, характэрная для яго толькі ў некаторых выпадках (у адрозненне ад атрыбута — неад’емнай уласцівасці прадмета).

2) У логіцы — разнавіднасць сілагізмаў, што вызначаюцца формай (колькасцю і якасцю) пасылак і заключэнняў (гл. Сілагістыка).

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вы́шивка ж.

1. (действие) вышыва́нне, -ння ср., вы́шыўка, -кі ж.;

2. (узор) вы́шыўка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)