атлусце́нне ср. ожире́ние;

○ а. сэ́рца — мед. ожире́ние се́рдца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

компенси́рованный кампенсава́ны;

компенси́рованный поро́к се́рдца мед. кампенсава́ны паро́к сэ́рца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ожире́ние атлусце́нне, -ння ср.;

ожире́ние се́рдца мед. атлусце́нне сэ́рца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сныч м. (задвижка в замке) спец. сэ́рца, -ца ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Hérzschlag m -(e)s, -schläge

1) біццё сэ́рца

2) паралі́ч сэ́рца;

an éinem ~ stérben* паме́рці ад паралічу́ [разры́ву] сэ́рца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кардыягра́ма

(ад гр. kardia = сэрца + gramma = запіс)

графічны паказ на паперы работы сэрца.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Тых — перадае гук ад біцця сэрца (Шат.; мсцісл., Нар. лекс.), тых‑тых ‘тс’ (Нас.), ‘так-так, стук-стук’ (Бяльк.). Гукапераймальныя ўтварэнні. Сюды ж ты́каць, ты́хыць, тыхъць ‘хутка дыхаць’, ‘тахаць, стукаць’, ‘вельмі часта біцца (аб сэрцы)’ (Нас., Яруш., Бяльк., Юрч., Байк. і Некр.; мёрск., Нар. сл.), ‘дрыжаць, калаціцца (пра рукі)’ (Варл.), ты́хкаць ‘біцца (пра сэрца)’ (Касп., Шат., Юрч., Яруш.), ‘цікаць, чыкаць’ (Некр. і Байк.), тыханне, ты́хання ‘біццё сэрца, тахканне’ (Бяльк., Байк. і Некр., Юрч. СНС), ‘пульс’ (Гарэц., Др.-Падб.); ты́хацца ‘няроўна біцца’ (Касп.), ты́хкацца ‘моцна біцца (пра сэрца)’ (Юрч. СНЛ); ты́хтання ‘біццё сэрца’ (Яруш.) — апошняе з інтэнсіўным суфіксам ‑т‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

калясардэ́чны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца вакол сэрца, абкружае сэрца. Калясардэчная сумка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

beating [ˈbi:tɪŋ] n.

1. біццё, лупцо́ўка

2. infml разгро́м

3. біццё (сэрца)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

затрымце́ць, -мчу́, -мці́ш, -мці́ць; -мці́м, -мціце́, -мця́ць; -мці́; зак.

1. Пачаць трымцець.

Затрымцелі лісты.

2. Замігаць.

Затрымцелі агеньчыкі.

3. Закалаціцца, задрыжаць.

Сэрца затрымцела ад радасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)