БЕРАСЦЕ́НЕЎСКІ КОСЦЕАБПА́ЛЬНЫ І КЛЕЯВА́РНЫ ЗАВО́Д.

Дзейнічаў у 1865—1914 у Беларусі, у маёнтку Берасценева Аршанскага пав. (цяпер вёска ў Аршанскім р-не Віцебскай вобл.). Вырабляў касцявую муку (1884—95), штучныя ўгнаенні, сталярны клей, касцявы вугаль, касцявое сала, сернакіслы аміяк, мыла, гліцэрыну (1913). У 1895 выраблена прадукцыі на 28,5 тыс. руб. Працавала да 50 рабочых (1905).

т. 3, с. 108

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

overdone​1 [ˌəʊvəˈdʌn] adj. перава́раны; перапе́чаны; перасма́жаны (пра мяса); перасква́раны (пра сала); перапра́жаны (пра каву, семкі і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

szperka

ж. падскваранае сала; скварка, выскварка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

лярд, ‑у, М ‑дзе, м.

Топленае свіное сала.

[Англ. lard.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дасква́рыцца, ‑рыцца; зак.

Скварачыся, стаць гатовым. Сала даскварылася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салато́п, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца вытопліваннем сала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салато́пня, ‑і, ж.

Разм. Прадпрыемства, дзе вытопліваюць сала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ДРА́НІКІ, драчонікі, бульбянікі,

бліны з бульбы, традыцыйная бел. страва. Гатуюць з дранай (таркаванай) на тарцы бульбы, у якую часам дадаюць муку. Пякуць вялікімі (на ўсю патэльню) або невялікімі накшталт аладак. Да Д. смажаць сала, робяць мачанне з тварагу і смятаны. На Беларусі пашыраны ўсюды. На Віцебшчыне пад назвай драчоны вядомы бліны з пшанічнай, змешанай з жытняй, мукі.

т. 6, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падсква́рваць, падсква́рыць (сала) bráten* vt; mit Brátspeck ábziehen* (затлусціць падсквараным салам)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Слані́на ‘саланіна’ (Касп.), ‘свіное сала’ (Сцяшк., Скарбы, Сл. ПЗБ), ‘сала; тоўстае сала’ (Сл. Брэс.), ‘доўгі тоўсты кусок сала’ (Сл. ПЗБ). З польск. słonina ‘свіное сала’ (Арашонкава, Бел.-польск. ізал., 10), што да соль (гл.), г. зн. ‘салёнае верхняе свіное сала’, параўн. саланіна ‘тс’ (< прасл. *solnina), гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)