dilute

[daɪˈlu:t]

1.

v.t.

1) разво́дзіць (ва́дкасьцю); разрэ́джваць, разьме́шваць з ва́дкасьцю

2) зьмянша́ць; аслабля́ць

2.

adj.

разьве́дзены, разрэ́джаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

divorce

[dɪˈvɔrs]

1.

n.

1) разво́д -у m.

2) по́ўнае разьдзяле́ньне

2.

v.t.

1) разво́дзіць

2) аддзяля́ць, разьдзяля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wag​2 [wæg] v. віля́ць, маха́ць, матля́ць (хвастом);

wag one’s finger at smb. пагража́ць каму́-н. па́льцам

♦

wag one’s tongue infml плятка́рыць, разво́дзіць плёткі; мало́ць языко́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zwodzić

незак.

1. падманваць; уводзіць у зман;

3. (мост) разводзіць;

гл. zwieść

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

культывава́ць, ‑тывую, ‑тывуеш, ‑тывуе; незак., што.

1. Апрацоўваць культыватарам. Прыйдзе вясна, трэба баранаваць, культываваць зябліва. Пестрак.

2. Разводзіць, вырошчваць (расліны, злакі).

3. Развіваць, удасканальваць што‑н. якім‑н. спосабам; садзейнічаць развіццю чаго‑н. Казкі прасякнуты ідэяй грамадскага служэння, яны выхоўваюць у дзяцей пачуццё праўды і справядлівасці, культывуюць працавітасць, калектывізм, сціпласць. У. Калеснік.

[Ад фр. cultiver.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздаба́ра, ‑ы, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑ы, Т ‑ай (‑аю), ж.

Разм.

1. Той (тая), хто любіць раздабарваць, мае звычай многа і попусту гаварыць.

2. толькі мн. (раздаба́ры, ‑аў). Пустыя размовы, балбатня. Разводзіць раздабары. □ [Мохаў] аглядаў нешта пад машынай, седзячы з свечкай у канаве, і, пэўне, пачуў Габрусёвы раздабары. Шынклер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

adulterate

[əˈdʌltəreɪt]

1.

v.t.

падме́шваць; фальшава́ць (няя́каснымі даме́шкамі); разво́дзіць

adulterate milk with water — разьве́сьці малако́ вадо́ю

2. [əˈdʌltərət]

adj.

падро́блены, сфальшава́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

каніце́ль

(фр. cannetille)

1) вельмі тонкая металічная нітка для вышывання;

2) перан. нудная, зацяжная справа, валакіта (напр. разводзіць к.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ánbauen vt

1) урабля́ць (поле); разво́дзіць; выро́шчваць

2) (an A) прыбудо́ўваць (да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

разво́дзіцца несов.

1. (размножаться — о растениях, животных и т.п.) разводи́ться, плоди́ться;

2. (расторгать брак) разводи́ться;

3. (растворяться) разводи́ться;

4. страд. разводи́ться; плоди́ться; разбавля́ться; разнима́ться; см. разво́дзіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)