патарча́каіпатырча́ка, -і, ДМ -ча́цы, мн. -і, -ча́к, ж.
Востры прадмет, які тырчыць адкуль-н.
Наткнуцца на патырчаку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
футраві́на, -ы, ж.
1.зб. Вырабленыя шкуркі пушных звяроў як прадмет гандлю; пушніна.
Гандляваць футравінай.
2. Валасяное покрыва пушных звяроў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Impórtartikelm -s, - прадме́т уво́зу [і́мпарту]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Konsúmartikelm -s, - прадме́т ужы́тку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Lúxusartikelm -s, - прадме́т раско́шы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
major2[ˈmeɪdʒə]n.
1.AmE асно́ўны прадме́т, які́ вывучае студэ́нт універсітэ́та або́ кале́джа, спецыяліза́цыя;
What is your major? Які твой асноўны прадмет?
2.AmE той, хто вывуча́е пэ́ўны прадме́т у я́касці асно́ўнага;
He is a history major. Яго спецыялізацыя – гісторыя.
3.mus. мажо́р
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
І́ДАЛ (ад грэч. eidōlon вобраз, падабенства),
матэрыяльны прадмет, які з’яўляецца аб’ектам рэліг. пакланення. На Беларусі І. — каменныя, драўляныя або металічныя скульпт. выявы язычніцкіх багоў (напр., Шклоўскі ідал). Лакальныя назвы — багі, балваны, каменныя бабы, куміры, стоды, ёлупы. У час язычніцтва І. ставілі на капішчах як аб’екты пакланення. Пасля ўсталявання хрысціянства большасць І. была знішчана, закапана ў зямлю ці ўтоплена; на многіх выбівалі крыжы ці надавалі ім форму крыжа. У пераносным сэнсе — прадмет сляпога пакланення.