verlésen* I

1. vt

1) зачы́тваць, апавяшча́ць, аб’яўля́ць

2) рабі́ць пераклі́чку

2. ~, sich памылі́цца пры чыта́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pomylić się

pomyli|ć się

зак. памыліцца;

coś mu się ~ło — ён нешта пераблытаў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

omyłka

omyłk|a

ж. памылка;

~a drukarska — памылка друку;

popełnić ~ę — зрабіць памылку; памыліцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zawieść się

зак. na kim/czym падмануцца, памыліцца ў кім/чым, пралічыцца ў чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Пераплу́таць ’пераблытаць, памыліцца’ (Др.-Падб.), рус. прыбалт. переплу́тать ’бязладна сплесці, пераблытаць; змяшаць адно з адным’, укр. переплу́тати, переплутувати(ся) ’пераблытваць; змешваць’. Вытворнае ад плу́таць (гл.), магчыма, пад уплывам польск. przeplątać ’тс’. Стараж.-рус., ц.-слав. Переплут ’міфалагічны персанаж, бог-ахоўнік мараходаў’ суадносіцца з *pluti ’плысці’ (Фасмер, 3, 239) і, відаць, не звязаны з разгледжанымі дзеясловамі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аступі́цца, аступлюся, аступішся, аступіцца; зак.

Разм.

1. Няёмка, няўдала ступіць. Імкнучыся хутчэй ісці, ён [Клышэўскі] аступіўся і ўляцеў па шыю ў самую багну. Броўка. Я.. пабег у Зачэпічы. Ля Барылавай кузні аступіўся, падвярнуў нагу. Бажко.

2. перан. Памыліцца ў чым‑н. [Старшыня:] — Я наогул думаю: добра чалавек робіць — пахвалі, аступіўся — крытыкуй, не запускай. Прокша. А што, калі ў чым аступішся, не тое скажаш? Ермаловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

calculation [ˌkælkjəˈleɪʃn] n.

1. вылічэ́нне, вылі́чванне;

at/on a rough calculation па прыблі́зных падлі́ках;

be out in one’s calculations памылі́цца ў вылічэ́ннях/y падлі́ках/y разлі́ках

2. абду́мванне, узва́жванне

3. кары́слівыя наме́ры, меркава́нні;

by one’s calculations па чыі́х-н. разлі́ках/меркава́ннях

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Прашпэ́ціцца ’памыліцца, правініцца’ (Нас.). Укр. шпе́тити ’абражаць, зневажаць’, рус. шпе́тить ’зневажаць, абражаць, высмейваць’. Выводзяць з польск. szpecić ’забруджваць, псаваць’ (Фасмер, 4, 472), якое, паводле Брукнера (553), з ням. Spath ’хвароба ног у коней’. Гараеў (425) і Праабражэнскі (гл. у Фасмера, 4, 472) лічаць крыніцай слова ням. spotten ’насміхацца’. Усе этымалогіі няпэўныя. Сюды ж і чэш. špatný ’благі, дурны’, дыял. špetný ’тс’ (Махэк₂, 620).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

mistake​2 [mɪˈsteɪk] v. (mistook, mistaken)

1. памыля́цца;

There is no mistaking. Памыліцца немагчыма.

2. : mistake smb./smth. for smb./smth. прыня́ць каго́-н./што-н. за не́кага і́ншага/не́шта і́ншае;

They mistook me for my sister. Яны прынялі мяне за маю сястру.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

утра́ціць, утрачу, утраціш, утраціць; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і страціць. Пацее Яська, чуць не плача, Сказаць штось хоча і баіцца Утраціць гонар, памыліцца. Колас. «Усё мудруе нейкай трасцы, усё яму [Юзіку] трэба не так, як людзі робяць! Нейкі воз сена ўтраціў, не дадуць цяпер», — думаў стары. Крапіва. — Ну, акурат казачны паляшук [дзядзька], што і чорта ашукае, і богу не дадасць, і пана ў лыжцы вады ўтопіць, а свайго не ўтраціць. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)